Maurice Kohlen

A perfect negative split

2011-09-12T14:28:00.000+02:00

Ter voorbereiding op de marathon van Amsterdam liep ik op 11-9 de 26km van Meerssen. Een route die sinds vorig jaar aangepast is en die ik dus nog niet had gelopen omdat ik deze race vorig jaar niet ingepast kreeg. Mijn voorbereiding bestond uit gesprekken met medelopers die de route vorig jaar hadden gelopen en een verkenning van het parcours via internet. Daaruit bleek me al gauw dat de eerste 10 km de zwaarste waren en dat reserves behouden voor het tweede deel waarschijnlijk het belangrijkste was. Een blik op de eindtijden van vorig jaar gaf me het idee dat een eindtijd net onder de 2 uur mogelijk moest zijn zonder helemaal stuk te gaan. Wel lekker stevig doorlopen maar toch nog voldoende reserve behouden om op maandag weer te kunnen trainen. Dat is me voor de volle 100% gelukt. Een perfect negative split de eerste twee sessies van 5km laag in de 24 minuten en de volgende 3 sessie van 5 km alle in de 22 minuten maar wel steeds sneller. Eindtijd 1:58:01 en breed lachend over de finish. Zeer tevreden over het feit dat ik een race tot 30 km blijkbaar perfect kan indelen en de gedachte dat je dat zou moeten kunnen bij een marathon. Dit jaar loop ik de marathon niet voor een snelle tijd maar ga ik gewoon lekker met Theo lopen. Theo wil 3:45:00 lopen, een mooi pr voor hem en ik ga proberen hem daarin te begeleiden. Komende week is de dam tot dam loop en de week daarna een trail van 30 km lafumatrail rondom Maastricht en de provincie Luik. Benieuwd of ik in de perdiode na de marathon weer zoveel power kan ontwikklen als na de marathon van Antwerpen waar ik de laatste kilometers ook op reserve heb gelopen.

Ik Win ook nooit wat....

2011-08-31T14:11:00.005+02:00

Behalve deze keer dan. Ik heb er een van de 4 gewonnen een ticket voor de eerste Sint Pieter Trailloop. De link kreeg ik niet werkend dus wil je even kijken dan zal dat via copy paste moeten, maar ja je moet er wat voor hebben toch?!

http://www.sportingmaastricht.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=76&Itemid=472

Als je de tekst mag geloven ga ik een bijzondere tocht door het Maastrichtse en Luikse land tegemoet. Een leuke krachtproef in de nabije omgeving, dat mag je niet missen als Limburgs trailliefhebber. Na 25 september zal ik zeker een stukje op dit blog presenteren en natuurlijk gaat een van de loopmaten Roland Ettema ook weer mee. Dat wordt dus minstens net zo leuk als in La Roche en Ardenne

Eerbetoon aan Hans Hartman

2011-08-26T22:33:00.000+02:00

Vandaag 26-08-2011 hebben we afscheid genomen van onze vriend en loopmaat Hans.

Ter herinnering de tekst zoals deze namens de loopgroep tijdens de dienst is voorgelezen samen met de foto's die erbij werden gepresenteerd.

Hans, Als loopgroep hebben we bijeen gezeten om op passende wijze van jou afscheid te nemen. Een afscheid dat we eigenlijk helemaal niet willen nemen, dat onherroepelijk en definitief is en dat een litteken achterlaat op onze ziel. Onze loopmaat, onze marathonschema goeroe, onze adviseur en voor sommigen ook nog onze inspirator. Bij Achilles Top had hij zich al gemeld om de nieuwelingen in de marathongroep onder zijn hoede te nemen en rustig te laten wennen. Masseur nodig? Hans regelde dat wel. Keuringsarts? Hans wist precies waar je moest zijn. Volledig opgemaakte marathonschema’s voor jezelf die je deelde met anderen om er beter van te worden. Veel lopen om zo gezond mogelijk te kunnen blijven, voorzichtig en met de focus gericht op het vermijden van blessures en andere kwaaltjes maar ja zo zie je maar dat je nog zo veel kunt doen om gezond te blijven, een garantie op succes is er niet en voor jou gold helaas dat het hart niet meer wilde.

Misschien is er een leven na de dood en kun je zien hoe we meeleven met het feit dat je niet meer in ons midden bent, dat wij verder gaan met ons leven en dat de herinnering datgene is wat ons nog rest. Een paar van die herinneringen willen graag met de hier aanwezigen delen: Hans was voor ons een warm mens, een echte buschauffeur met dienstverlening met een hoofdletter ‘D’ en een ware loopmaat.

Humor tijdens het lopen stond voorop en als hij dan weer een lange duurloop op zondag had afgelegd dan kregen we daar op maandag altijd weer de verhalen van terug. Dit jaar ging dat met name over het feit dat Theo zich zo geweldig had ontwikkeld. Dan zei hij iedere week in de kleedkamer: “dan goan vuur bie Klumme de berg hoëeg, hubbe vier al 28 kilometer aafgelag begint dëe mich ineine kieer te versjnelle. Ich kiëek op mien oëer en zëeen dat ich al 5:39 de kilometer loop mer ur leupj mich nog weg. Dan dink ich loaat um mer goan dëe kakt dalik toch inein mer ur heelt ut vooal tot thoees. Dëe deelt mich eedere week eine mentale tik oet” En dan lichtten die pretoogjes op en had hans de grootste lol

Van de winter trainden we om samen met Hans en Christa naar Engeland te kunnen reizen om de grizzly run in Cornwall te lopen. Hans en Christa twee ervaren grizzly’s die al jaren gingen en Hans die het geweldig vond om mensen zo ver te krijgen dat ze die 700 kilometer voor een loopje van 33km bereid waren af te leggen. Het spel tussen Hans en de groep was geweldig. Hans die probeerde om zo modderig en heuvelachtige routes te bedenken en de groep die daar steevast op reageerde met opmerkingen als: Hans wanneer komt die modder nou en Hans heb je geen heuvels in het parcours gelegd. Hans ging dan proberen om de volgende route nog meer modder en heuvels te vinden. Na een van die avontuurlijke routes zei hij letterlijk tegen me: Verdomme, noen hub ich geprobeerd um uch kapot te kriëege mit als resultaat dat ichzelf helemoal erdoor zit en vervolgens kwam die glimlach weer op zijn gezicht.

In maart zijn we met een flinke groep naar Engeland getrokken om de grizzly te lopen met Hans. Hans en Christa hadden alles op perfecte wijze tot in de puntjes geregeld. Het avontuur betekende veel eten, veel Guinness, lekker wandelen, zelfs de zon was geregeld, en uiteindelijk ook 33 kilometer lopen. Hans had ons natuurlijk van te voren al bang gemaakt en gooide er de dag van te voren nog een schepje bovenop door ons een aantal zeer zware stukken reeds te tonen. Alleen de moerasgebieden hield hij geheim. Wat moet hij van binnen een enorme lol hebben gehad.

Op de baan was Hans mister discipline himself. Hij maakte een volledig uitgewerkt schema om verantwoord zijn marathon te kunnen lopen en kwam vervolgens naar de baan om op de seconde precies zijn vooraf ingeplande rondjes te draaien. Zijn doel was om net onder de 4 uur te lopen en in Antwerpen had hij dat doel in het vizier. Met nog een kilometer te gaan en nog een minuut of 8 ruimte onder de 4 uur zag hij zijn grote triomf al opdoemen. Het mocht echter niet zo zijn want hij kreeg kramp en kwam daardoor binnen op 4:02:49 dat kon hem bezig houden. Het betekende ook dat hij er minimaal nog één wilde lopen omdat hij die grens van 4 uur zo dicht in het vizier had gehad. Samen met Theo trainen om op 16 oktober nog éénmaal te kunnen vlammen met start en finish in het Olympisch stadion van Amsterdam.

Vol met plannen zat Hans nog, midden in het leven ook. Na de marathon in Amsterdam wilde Hans ook komend jaar weer met een groep naar Engeland voor de grizzly. Omdat hij het zo geweldig vond om dit met zo veel mogelijk mensen te delen was hij ook dit jaar weer bezig om een groep bijeen te krijgen. Vol overgave probeerde hij mensen te overtuigen van het feit dat je niet kunt stoppen als loper zonder een keer de grizzly te hebben gelopen. Hij wilde daar nog één keer door de moerassen, over de kiezelstenen, door het water en nog één keer over die beruchte stairways to heaven. We wilden volgend jaar nog één laatste keer de stairway to heaven beklimmen maar je bent ons voor geweest. De stairway to heaven die je nu hebt genomen is een andere afslag. Die doet vooral mentaal veel pijn. Jouw verlies valt ons zwaar maar we hebben niets te willen. Het leven gaat verder maar vergeten zullen we je niet. Hopelijk gaat het je goed daarboven op de top van jouw eigen stairway to heaven en onze volgende marathon zullen we lopen speciaal voor jou.

2011-08-07T12:39:00.000+02:00

Op zaterdagavond 6 augustus 2011 brak de hemel open en werd een badkuip water over lopers en publiek gegoten. Een bijzondere loopwedstrijd mede doordat ze er alles aan proberen te doen om een gezellige sfeer op het pleintje te creëren, er 5 rondjes van net geen 2 km worden gelopen en de bewoners van de straatjes waar doorheen gelopen wordt er een volkseest van maken, regen of niet. Overal partytentjes, barbecues, mensen aan het bier en alles en iedereen aanmoedigen. Als loper merk je naarmate de wedstrijd vordert steeds minder van al dat gedoe rond het parcours. De vermoeidheid begint in het derde rondje merkbaar te worden en het vierde rondje is dan ook het zwaarst. Dat is ook het moment dat de regen overgaat in een soort moesson en als je langs de brandweerkazerne rent kun je nog onder een door de brandweer opgezette douche lopen maar dat verschil merkt eigenlijk niemand meer. Een perfect parcours voor een pr-aanval, mijn derde poging op de 10 km dit jaar en een succesvolle. Na de zware trainingsarbeid in Süd Tirol had ik vooraf het gevoel dat als het vandaag niet zou lukken, ik het ook nooit meer zou verbeteren. 2kg lichter dan in juni en een stuk sterker. Resultaat mijn seizoenstijd met 45 seconden verbeterd en mijn pr met 35 seconden. Een wedstrijd om vaker te lopen.

nu eens geen hardloopblog

2011-05-17T20:25:00.000+02:00

Voor de afwisseling dan toch een keer géén hardloopblog maar een opiniestukje over een in mijn ogen wel zeer merkwaardige actie van de politie. Citaat uit een brief in mijn brievenbus:

De politie Limburg Zuid wil een goed contact onderhouden met de inwoners en de ondernemers van Zuid-Limburg. Daartoe wordt onder andere de Politiewijzer uitgegeven, een nalsagwerkje met relevante politie-informatie voor burgers."

De brief gaat verder met uitleg en dan komt de passage waar ik toch minimaal sterk mijn wenkbrauwen moest fronzen:

"De politiewijzer wordt betaald uit de opbrengst van de advertenties die er in worden afgedrukt. Zonder vorm van financiering zou de publicatie voor de politie niet mogelijk zijn. Daarvoor ontbreken nou eenmaal de financiële middelen." Einde citaten.

Nog los van het feit dat de politie in het vervolg van de brief nadrukkelijk aangeeft dat men enkel op basis van vrijwilligheid adverteert (waarom zou men dat toch benadrukken) is er hier natuurlijk iets veel ernstigers aan de hand. De politie vindt contact met burgers en ondernemers belangrijk maar de overheid vindt dat blijkbaar niet en dus zijn er géén financiële middelen om dit contact te onderhouden. Ik vraag me dan toch serieus af of ik nu tegenwoordig in een bananenrepubliek leef. Nu wordt mij gevraagd om als individu de overheid te gaan sponsoren voor iets wat ze belangrijk vindt maar waar ze géén geld voor wenst uit te geven. Is de vraag dan niet gerechtvaardigd waarom ik wel iets zou moeten financieren wat de overheid met mijn belastingcenten niet wil betalen. Terugkijkend naar de eerste zin uit de brief dat de politie het belangrijk vindt om goed contact te onderhouden, is het dan toch wel erg vreemd als de andere partij waarmee de politie zelf het contact wil onderhouden vervolgens de financiering voor haar rekening moet nemen. Er is immers geen sprake van een wederzijdse wens, althans die is schijnbaar niet relevant want deze wordt niet benoemd.

Nederland op z'n smalst denk ik dan maar.

Rey de Espana

2011-05-16T13:33:00.000+02:00

15 mei 2011 de premiere van een nieuw en hopelijk blijvend evenement El rey de Espana ofwel De koning van Spanje. De term slaat op de eerste heuvel die direct na de start dient te worden beklommen. het blijkt de eerste lichte beklimming in een onophoudelijke reeks van kleine en langere stevige klimmetjes die de lopers van dit trail voor hun kiezen krijgen. Natuurlijk waren we, de Eymael stonerunners weer van de partij en was er 'speciaal voor ons?' een bagpiper opgetrommeld om ons in grizzly sferen te brengen.

Waar zal ik beginnen? Laat ik maar beginnen bij Hansje slowheimer.

Géén Whisky de avond van tevoren maar wel kort voor zijn 60e verjaardag en dat bezorgt hem blijkbaar toch psychische problemen. Eerst komt hij tot de ontdekking dat Mental misschien toch wel erg goed in zijn vel zit, vervolgens moet hij het groepje laten gaan. Dat leidt tot een gelaatsuitdrukking binnen de eerste 3 km die het ergste doet vermoeden.

Doordat Hans in de eerste kilometers al door Mental volledig is gesloopt vergeet hij om de bordjes te volgen en verloopt hij zich nog ook. Gevolg: De volgfietser die de lintjes verwijdert wordt door Hans op de hielen gezeten en hij wil de lintjes weer terughangen. Aangezien hij hiervoor géén toestemming krijgt besluit Hans, na de zoveelste mentale klap, om iedereen bij de finish maar te gaan opwachten. Conclusie 1: De eerste klap is uitgedeeld door Mental.

Is het een knock out of zijn het slechts de eerste 8 tellen?

Hans is niet de enige waar interessante dingen over te vertellen te zijn. Mag ik jullie voorstellen aan ons nieuwste groepslid:

Roland Ettema

Roland is een klein beetje gemeen. Hij sluit als nieuwkomer aan bij onze groep en loopt ons vervolgens allemaal weg. Hij finisht 5 minuten voor Paul, Nathal en mij en wil er dan nog graag een stuk aan vastknopen dat hij minimaal 10 minuten heeft verloren nadat hij zich met zijn groepje had verlopen. Daarmee gooit hij echter wel zijn eigen ruiten in. Voor de start was hij het namelijk die het best van allen was voorbereid. De route inclusief aanwijzingen was volledig in zijn horloge gezet. Echter multitasken is toch echt iets voor vrouwen en dus Roland één advies van een bescheiden loper aan jou: Ga nou niet kletsen, muziek luisteren, route volgen etc. dat heet toch echt multitasking en dat is weggelegd voor vrouwen.

Deze twee twitter dames uit Brabant zijn daar bijvoorbeeld uitermate goed in en dan met name de onderdelen lopen en kletsen :-)Ook voor hun trouwens de eerste korte ervaring met trails en de Zuid Limburgse heuveltjes. Benieuwd of ze er volgend jaar weer zijn.

Om iedereen een voor een te benoemen voert wat ver en maakt dit verslag eerder tot een boekwerk dan een verslag. Daarom nog een aantal interessante details uit de loop. De uitzichten waren prachtig getuige bijgevoegde foto.

De hellingen waren talrijk en Paul, Nathal en ik liepen leuk samen waarbij afwisselend de een en dan weer de ander op sleeptouw werd genomen. We waren een goed groepje dat fijn samenwerkte.

Eigenlijk moeten we constateren dat wij met z'n drieën het goede voorbeeld hebben gegeven aan de rest. Hoewel ik moet bekennen dat de mondelinge en mentale klappen op sommige momenten hard aankwamen. Ondanks dat gestechel ben ik nu wel in één keer van het Chipsyndroom af, weten we nu met z'n allen dat wanneer Paul zegt dat hij gas gaat terugnemen, hij dan harder gaat lopen en blijft het een raadsel waarom wij met z'n allen die mooie gele trailschoenen hebben

en Nathal op de 'h...'variant meent te moeten lopen? (hier wordt censuur toegepast omdat Nathal jurist is en ik géén zin heb in een dagvaardiging met een eis tot schadevergoeding:-)

Ooit gehoord van een Wolf in Schaapskleren of het paard van Troje? Eenmaal binnen komt de ware aard naar boven. Vriendelijk doch gedecideerd wordt je met een glimlach alle beetje zelfvertrouwen dat je nog hebt afgenomen en krijg je het idee dat Nathal er plezier in krijgt als je een heuvel opploetert terwijl hij op je staat te wachten om je de berg weer af te praten zodat je nooit boven komt. Dan houden we tot slot toch nog Mental en Sibje over.

Over mental was al wat geschreven. Hij deelde in de eerste kilometers al de eerste klap uit aan Hansje (hebben we medelijden?, Nee natuurlijk niet). In de slotkilometers deed hij het nog eens dunnetjes over maar dan bij Sibje. Terwijl Theo nog fris en vrolijk rondliep en binnen de 3 uur wilde finishen liep Sibje tegen kramp aan. Wat we helaas niet op de foto hebben staan is dat mental vervolgens rondjes om Sibilla is gaan lopen met de mededeling dat hij het in dit tempo wel snel koud kreeg. Overigens pleit dat weer voor Theo, in tegenstelling tot Sib in de midwintermarathon, bleef hij wel op haar wachten om samen te finishen. Blijft de vraag of hij dat ook voor Hans zou hebben gedaan. Ik denk dat ik het antwoord daarop wel weet:-)

De komende twee weken is het taperen om vervolgens een aanval te doen op onze 10 km pr's. Vanzelfsprekend zal ook hiervan een verslagje op deze blog komen.

Marathon van Antwerpen - Een nieuwe dimensie op all inclusive

2011-04-18T15:09:00.014+02:00

Net terug uit Antwerpen en alweer een wijze les rijker. We hadden een hotelkamer uit vergane glorie zo bleek toen we er kwamen. Op zich niets mis mee want we hoefden er alleen maar te slapen en te ontbijten en beide zaken waren in principe goed geregeld. Het bed was goed, het ontbijt ook. Allen, tja dat all inclusive he! Ik boek nooit all inclusive en wat blijkt daar zitten ook geurtjes en gluidjes bij. In het restaurant, want er hoorde ook een 3 gangen diner bij in een nabij gelegen restaurant, hadden ze een beetje problemen met de afvoer en dat was een beetje ruikbaar en het hotel lag in het centrum van een uitgaansdeel waardoor het eigenlijk pas stil werd op straat toen bij ons om 6.30 uur de wekker ging om op te staan. Enfin, niet zeuren, er was met de beste bedoelingen geboekt en uiteindelijk bepaal je zelf of je een leuk weekend hebt of niet. En leuk was het zeker.

De startlocatie

Na dit weekend ben ik verlost van het chip-syndroom dat mijn metgezellen hebben opgelopen tijdens Essen, Matthieu heeft het stokje namelijk overgenomen. Nauwelijks aangekomen bij de start, 1 uur voor de wedstrijd, bleek namlijk dat onze beer zijn startnummer kwijt was. Stress, paniek en ongeloof in zijn ogen en die van ons. Maar Antwerpen is een deel van België en met echte Belgische gemoedelijkheid werd e.e.a. opgelost. Hij kreeg gewoon een nieuwe startnummer. Na de start ging iedereen er bijna letterlijk als een haas van door. Jos was al gauw uit zicht en Paul vond dat de pacers van 3:30 uur te hard gingen en ging toen dus heel logisch??????? voor de groep uitlopen????? Ik begrijp tot op dit moment de logica niet maar dat zal dan wel aan mij liggen. Matthieu, Sibje en ik besloten toch om het eerst maar even wat rustiger aan te doen maar van samen lopen was geen sprake. Hoeft ook niet bij een marathon waarbij iedereen probeert zijn eigen tijd te lopen natuurlijk. Van Hans en Theo valt géén zinnig woord te zeggen, is normaal overigens ook zo, die liepen ergens achter de rest en hebben ongeveer 25km samen gelopen maar daarna zijn ook zij ieder hun eigen weg gegaan. De temperatuur was net iets aan de hoge kant waardoor een pr lopen lastig was hoewel uiteindelijk Hans en Matthieu een pr hebben gelopen. Hulde voor deze twee bikkels. Uiteindelijk kwam Paul als eerste over de finish, de enige loper onder de 3:30 uur. Binnen een tijdsbestek van 20 minuten waren Paul, Jos, Matthieu, ikzelf en Sibje binnen. Hans liep net boven de 4 uur en Theo deed lekker relaxed en tapert zelfs tijdens de marathon in 4:25 maar uitgelopen heeft ie hem wel en dat is toch nog steeds het belangrijkste. Na de marathon waren er overigens eigenlijk maar twee slimme lopers onder ons groepje, Hans en ikzelf. De enige twee die afscheid namen van alle overbodige zoetigheid die door de mond naar binnen was gegaag ging ook weer door die mond naar buiten. Toch veel slimmer eigenlijk dan al die zoete troep alsnog in je lichaam opnemen terwijl je het niet meer nodig hebt. Onze supporters Karin, Christa en Syl hadden zich intussen goed geamuseerd met zoeken van restaurant om 's avonds nog lekker wat vlees naar binnen te slaan. Die keuze was een waar succes. Eerst een terrasje met wat pilsjes en daarna heerlijk dineren met lekkere en zware rode wijn, een garantie voor succes en een goede opsteker om de nachtelijke geluiden rond het hotel goed op te vangen en lekker door te kunnen dromen.

omdat Christa ontbreekt één extra fotootje

Conclusie van het weekend: Je hoeft geen pr te lopen om je geweldig te amuseren. omdat Christa ontbreekt één extra fotootje

Marathon van Antwerpen - to chip or not to chip

2011-04-14T19:12:00.006+02:00

hier ben ik, links, in de laatste 100 meter van Antwerpen met een pr van 3:27:27

Komende zondag ga ik voor de tweede keer meedoen aan de marathon van Antwerpen. Het goede gevoel overheerst en het debacle van Essen is uit het geheugen gewist. In 2009 liep ik met de loopgroep Bocholtz voor ht eerst in mijn leven onder de 3:30 uur. Sindsdien heb ik niet meer boven die tijd gelopen en is er nog een minuutje vanaf geknabbeld. Blijkbaar zit ik toch een beetje tegen mijn eigen grens aan. De ambitie voor komende zondag is dan ook niet om de theoretisch haalbare 3:16:00 te halen, althans op basis van de eindtijd op de halve 1:33:05 in Venlo 3 weken geleden. Om een goede tijd te lopen zijn meerdere factoren van belang: Is het niet te warm (waarschijnlijk wel); ben jezelf top op het moment supreme? (weet je pas als je bezig bent); was de voorbereiding goed (ook niet duidelijk, was anders dan anders in ieder geval) en kun je voldoende rust bewaren in het begin? Zo zijn er veel dingen die een rol spelen daarnaast is een marathon echt niet simpelweg 2x een halve. Het mentale aspect dat na kilometer 30 om de hoek komt kijken speelt een enorm grote rol en dat is iets wat me nu al bezig kan houden. Hoe kan ik zodanig lopen dat ik binnen 3:25:00 binnen kom en toch nog zo fris mogelijk ben na 30 km, want een marathon betekent eigenlijk dat je ervoor moet zorgen dat je de eerste 30 kilometer niet moe wordt want de energie heb je dan pas echt nodig. Zo doen we met z'n allen net alsof we ontspannen naar de marathon toelevenmaar ondertussen is Jos gespannen, heeft Hans slapeloze nachten om voor mental te finisihen, is Mental gespannen omdat hij misschien toch wat weinig getraind heeft. Sib die toch echt wil gaan voor 3:30:00 en Paul die zegt dat hij gaat doseren (kan hij dat dan is toch echt de vraag). Tensloote Matthieu, de beer van Welten, daarvoor blijft gelden dat hij geprikkeld is omdat we hem hebben aangegeven dat een tijd boven 3:30:00 van hem een knuffelbeer maakt en dat we er echt vanuit gaan dat hij zijn tanden laat zien en het uiterlijk van een grizzly moet vertonen. Enfin zondagmiddag weten we meer, hoe dan ook, zondagavond wordt gefeest met echt lekker Belsj bier.

Valley of the Bogs ...... or whatever

2011-03-24T12:20:00.011+01:00

Op 13 maart liepen we met een groep de Grizzly in Seaton,GB. De reis ernaartoe met auto en trein was gladjes verlopen en we waren op vrijdag de 11e goed aangekomen. Vrijwel direct na aankomst begonnen we onze toer door het dorpje Beer met datgene wat hans ons het hele weekend heeft laten doen: ETEN! + DRINKEN! We hadden onze spulletjes weggezet en het eerste waar we binnen togen was een echte onvervalste fish & chips tent om eens even echt Brits te kunnen eten met azijn over de frietjes en al. Natuurlijk konden de Eymaeltjes en co weer eens niet wachten tot het avond was dus gingen we daarna bij de buurman op bezoek om eens te kijken of een English Pint ook werkelijk een halve liter is. Dat kunnen we nu in ieder geval beamen. De een wordt wat rustiger als hij midden op de dag een pintje neemt..... de ander slaat op tilt......... Enfin, we waren natuurlijk niet naar Engeland gereisd om te drinken en te eten maar ook om iets van het prachtige landschap te zien ook samen met onze supporters en mijn vaste en beste supporter Syl. Zo had Hans, Christa, meegenomen en Tom had Cory bij zich. Paul en Sib liepen toch al samen (blijkbaar mag Paul nergens naartoe waar Sib niet bij is :-) en Matthieu had Theo en Theo had Matthieu asl gelegenheidssupporter. Nadat we op zaterdag het parcours verkend hadden en tot de ontdekking waren gekomen dat er toch wel heel erg veel en stevige klimmen inzaten hadden we al gauw de conclusie getrokken dat 2 vingers in de neus bij deze tocht misschien net te veel van het goede zou zijn. De 13e maart is een memorabele dag geworden. De zon scheen, de turbobanaan van het Durham house was verobberd en de towncryer stuurde ons met de bel op pad. We hadden besloten om de eerste 8 kilometers bij elkaar te blijven omdat we deze loop voor het plezier deden en niet als wedstrijd wilden gaan lopen. het waren immers 33 boeiende kilometers met prachtige vergezichten en veel heeel veel modder, zo bleek later. Hans had zijn moment dan ook na die eerste 8 kilometer. Op het moment dat onze schare fans op ons stond te wachten maakte hans zich uit de voeten om als eerste langs de enthousiaste supportersschare te komen. (Je kunt je dan wel afvragen hoe groot de deceptie is als je vervolgens toch door alles en iedereen bent ingehaald en je als laatste van Eymael Stone Runners de finishlijn mag passeren? ) Die jasjes overigens waren een perfect herkenningspunt voor ons en iedereen die ons zag rennen. Enfin na 8 km viel de groep uiteen en ontstonden er twee groepen met in de ene groep Hans, Sibje, en Theo en in de andere groep Tom, Matthieu, Paul en Maurice. Tijd om eens even lekker door te trekken om zodoende toch gewoon leuk en lekker te lopen. Al gauw bleek dat laatste een utopie. De eerste Bog diende zich aan. dat was het moment waarop de debutanten in de groep begrepen dat het lopen van een redelijke tijd er helemaal niet in zat. Er was maar een doel: Door het moeras komen met beide schoenen nog aan je voeten. Dat eerste stuk moeras was voor Tom overigens het sein om lekker door te stappen want vele kilometers later kwam de rest van de groep hem opeens weer tegen. Niemand had eigenlijk gemerkt dat Tom er sneeky vandoor was gegaan. Heuveltje op, heuveltje af, moeras in , vasthangen, fotograferen, lachen en vriendelijk blijven tegen de marshalls was het parool van de loop. Tot het moment dat we eindelijk weer vlak mochten gaan lopen. Hoe gek kan het zijn dat je in de heuvels verlangt naar een vlak stuk en wanneer je dan vlak loopt dat je dan toch weer verlangt naar die heuvels. Op het eerste gezicht een hele gekke gedachte maar wie iets verder kijkt en ziet waar dat vlakke stuk uit bestaat die heeft er uiteindelijk alle begrip voor. Een kilometer kiezelstrand is na 26km ploeteren echt niet fijn. Daarna een leuk klein trapje, genaamd stairway to heaven, langs de krijtrotsen omhoog. Nooit meer zal de blik naar de Engelse kust hetzelfde zijn, nooit meer onschuldig naar de witte lijn kunnen kijken zonder te denken dat je daar ooit langs omhoog gelopen bent. Het inzicht is gewijzigd en de oude onschuldige blik naar de Engelse kust is voorgoed verdwenen. Eenmaal boven was het enkel nog voornamelijk bergaf naar de finish maar de grizzly zou de grizzly niet zijn als er niet voor de 'fun' nog een stukje strand in zou worden gelegd. De hele groep kwam uiteindelijk aan de finish alwaar onze enthousiaste supporters zich de longen uit het lijf schreeuwden om hun helden over de finish te zien gaan. De tijden deden er niet toe maar lagen tussen de 4.25 uur en 4.50 uur over 33 kilometer. Zo lang hadden de meesten van ons nog nooit gelopen. Daar achter de finish stond de brandweer om iedereen weer fris en fruitig schoon te spuiten en de modder uit Engeland in Engeland te houden. De laatste avond brak aan, de pintjes vloeiden nog een beetje maar de vermoeidheid zat er toch wel duidelijk in. Iedereen lag uiteindelijk lekker op tijd in bed om op maandag weer lekker thuis te komen en uitgerust en wel weer aan de bak te kunnen.

De beer van Welten gesloopt

2011-02-13T21:20:00.005+01:00

Na een aantal pogingen om een echte trailtest op te zetten had Hans schoon genoeg van alle opmerkingen dat hij een route had uitgezet die zo snel als mogelijk na het vertrek van zijn woning onverharde paden bevatte. Niet dat de medelopers, ze noemen het vrienden, daarmee stil werden, overigens. Zoals het betaamt werd 'slowheimer' Hansje weer eens flink afgezeikt als we van het ene modderpaadje naar het andere gingen, over asfalt natuurlijk. Het moet gezegd worden, Slowieke had zijn best gedaan. Hij had zelfs de afgelopen dagen de regen goed voorspeld en gisteravond toen we uit de Griek kwamen was hij zo blij als een klein kind dat we in de regen naar de auto moesten. Mental had praatjes en liep zelfs tegen het eind van dit trail nog met 2 vingers in de neus. Blijkbaar had de 7 minuut 30 per kilometer op de midwintermarathon hem voldoende rust gegeven. Sibje was duidelijk slanker dan vorige week en dat scheelde ook een stuk, met name bergop. Arme Paul had last van vermoeide benen maar dat kwam waarschijnlijk meer van de kilo's gyros die hij gisteravond naar binnen gewerkt had. Wat Matthieu gisteravond nog gedaan had laat zich raden aangezien de leuke Tegelse Karin ook in Welten logeerde. Dat was d'r erme jong onhe trailsjong ook wel aan te zien. Op de eerste plaats was hij al meer gehandicapt dan normaal, hij liep op gewone loopschoenen, en daarnaast waren er géén korte kleine explosieve stukjes. Gevolg: De beer van Welten - onze eigen Rintje (d'r Matthieu) was uiteindelijk gewoon gesloopt. In de groep was daarover toch nog wel het meeste plezier. We liepen bergje op, bergje af, bij Kluis 70 mtr hoogteverschil met trapjes en verder glijbanen van modder bergop. Een prachtige route met alles erop en eraan. Alle extra's had slowheimer meegenomen, we hadden hem voldoende opgejut de afgelopen 2 weken. Resultaat aan de eindstreep: Hij stopte 200 mtr voor de finish en toen hij uitgeput tegen me aangeleund stond kwam de opmerking van de dag: "mijn hemel, wat heb ik mezelf aangedaan vandaag" moewahahahaha en ik? Ik liep onopvallend, rustig, dan weer eens in het midden dan weer eens voren en soms wachtend op slowheimer (ik wilde niet dat hij verdwaalde). Precies zoals ik eigenlijk ook wel een beetje in elkaar zit. Onopvallend en rustig meedeinend met alle die moeliejanen of ze nou slowheimer, Mental, sibje, Jos, Nathal de duiker, Beer van Welten of paul de stonerunner heten. Al met al een buitengewone ervaring die naar meer smaakt

De runners, het limburgse land en de amstel gold race

2010-04-21T11:39:00.003+02:00

Oproep: Zouden diegenen die op 8 mei komen lopen mij dat even willen laten weten?

Bijna is het zover dan staat de run door het Limburgse land op de agenda. Na een paar omzwervingen en een mooie Amstel Goldrace in het afgelopen weekend is er nog een kleine aanpassing in het parcours gedaan. De bekende Kruisberg, scherprechter in de laatste editie van de Goldrace, is in het parcours opgenomen. Dat maakt het tripje nog wat nostalgischer waardoor niet alleen de benen maar ook de mindset een mooie impuls krijgt. De vertrektijd is gepland vanuit Baneheide om 14.00 uur. Kom je uit de richting van Geleen neem dan na Nuth niet de afslag van de stadsautoweg Heerlen, de N281, maar vervolg de snelweg A76 richting Aken. Neem vervolgens na een kilometer of 10 de afslag Simpelveld en ga aan het eind van de afrit rechtsaf. (Mis deze afslag niet want anders zit je in Duitsland) Vervolg de weg tot het eerstvolgende stoplicht en aan de linkerkant zie je dan een tankstation en een wegrestaurantje (met een ridder op een paard). Dat is de vertreklocatie.

De verwachting is dat we over de eerste 15 km zeker 1,5 uur zullen doen aangezien dat stukje toch het zwaarst is. Na 15 km hobbelen door het mooie glooiende landschap komen we onder aan de voet van Camerig uit bij de misschien wel meest bekende ijsboer van Nederland. Hier houden we een korte pauze van ongeveer 15 minuten. Mocht je trek hebben in een ijsje of vers fruit of een combinatie van beiden zorg dan dat je een paar euro op zak hebt.

Na deze tussenstop om de inwendige mens wat te versterken vervolgen we ons pad dat ons via Mechelen, Partij, wahlwiller en Nijswiller terugbrengt naar de auto. Ook voor dit deel mag 1,5 uur geteld worden. Alles bij elkaar zullen we tussen 17.15 en 17.30 uur weer terug zijn bij de auto.

Ik heb een verzoek bij de atletiekvereniging neergelegd of we daar gebruik mogen maken van de douchefaciliteiten en indien mensen nog behoefte hebben aan de versterking van de inwendige mens dan zouden we net over de grens met Kerkrade, in het Wormdal (Wurmtal voor de Duitsers) in de Teuterhof nog een hapje kunnen gaan eten.

Tenslotte is Gert Noordhoek nog op zoek naar iemand die hem mee wil nemen naar het zuiden. Wie kan of wil Gert even oppikken?

De marathon van Rotterdam

2010-04-12T14:49:00.007+02:00

De zevende marathon was een speciale, dat mag wel gezegd worden vind ik. Elke marathon heeft wel iets speciaals: Amsterdam heeft het olympisch stadion, Antwerpen de historische markt, Brussel ook met daarnaast kou, storm en regen, de maasmarathon met z’n saaie parcours en 27C, de Rurseemarathon met zijn lange steile heuvels en prachtige vergezichten over het stuwmeer en de marathon van Eindhoven simpelweg omdat het de eerste was. Deze marathon, die van Rotterdam was echter de eerste waarbij ik voor de start al kippevel kreeg. Nou ben ik niet zo een kippevel mens dus als ik kippevel krijg dan moet het voor mij in ieder geval heel speciaal zijn. Lee Towers op een hoogwerker en meer dan 10.000 mensen die met hem in koor ýou’ll never walk alone” zingen, dat is dus zo een moment.

Over de marathon kan ik eigenlijk alleen maar tevreden zijn hoewel ik vanaf de eerste kilometer niet soepel liep. Dat kwam wellicht ook door de enorme mensenmassa waarin je loopt en waarbij opperste concentratie is geboden voor de lopers die in het begin met hun krachten smijten en van links naar rechts schieten, over drempels springen en in het gras gaan lopen om maar zo snel mogelijk een zo groot mogelijk deel van de mensen in te halen. “Willen die nou die Kenianen nog inhalen” denk ik op zo een moment. Rust bewaren niet meegaan in de gekte en gewoon wat langzamer starten. Resultaat de eerste 5 kilometer in 24:55. Kijkend naar het schema wat ik bedacht had, een kleine minuut langzamer. In ieder geval spaarzaam genoeg geweest met de koolhydraten. Na die eerste 5 km ontstaat de ruimte om redelijk gewoon te lopen wat de bedoeling was en aangezien de 49:08 op de 10 k ook weer ongeveer een minuut langzamer was dan het oorspronkelijke schema was er eigenlijk sprake van een perfecte periode van 5km.

Tussen de 10 en de 20 km komt het ritme om de hoek kijken. Welke tempo loopt lekker zonder te pushen, wat voelt goed en hoe kun je een redelijk tempo aanhouden dat je ook in de laatste 10 km nog vol kunt houden? Volgens het schema moest ik op 15 km doorkomen in 1:11:57 en de daadwerkelijk tijd bedroeg 1:13:18. De minuut was in de afgelopen 5 km opgelopen tot 1:20. Op het 20 km had ik bedacht door te komen op 1:35:37 en de daadwerkelijk doorkomst bedroeg 1:37:09, oftewel 1:32 achter op het schema. Langzaam zag ik de 3:20 uit het oog verdwijnen maar ik voelde ook dat ik dat vooral niet moest gaan proberen goed te maken omdat het nog steeds niet soepel liep. Waarschijnlijk had ik toch meer last van de wind dan dat ik dat voelde. Vervolgens was het de bedoeling om de 25km net onder de 2 uur te lopen maar omdat ik al achter lag wist ik bij voorbaat al dat dat niet zou gaan lukken. De uiteindelijke doorkomst was dan ook niet: 1:59:17 maar 2:01:18. Daarmee lag ik dan weliswaar 2 minuten achter op het oorspronkelijke schema maar wel nog 5 minuten voor op mijn pr uit april 2009 in Antwerpen gelopen.

Nog 17km te gaan en het grote gelzakje begon duidelijk zijn werk te doen. Ik begon me lekker te voelen en had het idee dat het toch allemaal net wat makkelijker begon te lopen. Dat geeft ook al een boost op zich , als dat tussen de oren goed zit. Het plan voor km 30 was 2:22:49 waarbij er dus versneld zou moeten worden naar 4:40 de kilometer. dat zat er overigens niet in. De werkelijke doorkomst 2:25:19, 2 minuut 20 achter het schema maar nog steeds op pr-koers. Ik wist echter wel dat ik in de komende kilometers nog meer tijd zou verliezen ten opzichte van het schema omdat de versnelling er niet in zat. Gewoon tempo vasthouden dus en het schema loslaten en de focus richten op het pr van vorig jaar.

Schema 35km was 2:46:09, de werkelijke tijd was 2:49:26 waardoor ik nog 38:00 over had om het pr te halen. In de tussentijd was ik overigens wel blij dat ik Gert nog even had zien staan en er wat afleiding was want dat mannetje met het bekende hamertje liep vlak achter me merkte ik en zo nu en dan deelde hij al een tikje. Zo een kort moment van herkenning is dan toch net even weer genoeg om een paar honderd meter door te lopen en die hamer weer even uit het oog te verliezen. Want het was nu langzaam aan toch wel echt zwoegen geworden hoewel ik het tempo nog steeds vast had kunnen houden. Ook kilometer 30 tot 35 was in een vlakke 24 minuten verlopen en kijkend naar het schema lijkt het alsof er nog geen vuilte aan de lucht was maar de werkelijkheid was toch wel anders. Om nog even wat afstand te doden begon ik te rekenen 38 minuten voor 7,2 kilometer, ongeveer 5:30 per kilometer. Als ik nu niet weer kramp zou krijgen rond kilometer 30 zou 3:25 ongeveer moeten kunnen als eindtijd. Maar helaas, zoals de laatste marathons eigenlijk iedere keer het geval is kreeg ik ook nu weer kramp op kilometer 39. Hoewel je daar ervaring mee krijgt kost dat toch tijd. Ik denk dat ik 30 seconden heb gerekt en toen weer langzaam ben begonnen met lopen. Je loopt de kramp er dan letterlijk uit. Vervelend was dat ik op kilometer 40 hetzelfde krampgevoel in mijn linker hamstring kreeg. Hoewel ik niet hoefde te stoppen, hoefde ik alleen maar even te vertragen en liep ik de kramp er weer snel uit. De doorkomst op kilometer 40 bedroeg 3:15:14 met een verval van anderhalve minuut voornamelijk veroorzaakt doordat ik moest stoppen om te rekken. Ik was daarover eigenlijk zeer tevreden want ik wist nu zeker dat het pr gehaald ging worden. de kramp gevoelens waren weg en ik liep in het ritme van 4:45 de kilometer. Vlak voor de finish stond Syl me nog aan te moedigen en ik neem aan dat de aanmoediging dat het er nog goed uitzag meer bedoeld was als steun dan als daadwerkelijk feit want zo voelde het in ieder geval. Goed kapot maar blij met mijn pr kwam ik in 3:26:17 over de finish. Een mooie marathon met veel publiek en een aparte sfeer. Niet voor het eerst in mijn leven vertrok met een prima gevoel vanuit Rotterdam. De beide andere keren hadden anderen een topprestatie geleverd, roda won de beker maar nu had ik zelf een prima prestatie geleverd.

Op naar de volgende marathon in Essen, Duitsland, in oktober van dit jaar. Wie een pr wil lopen en een goed georganiseerde kleine marathon rond een meer wel ziet zitten moet zich deze datum, 10-10-10, en marathon, De baldeneysee marathon, absoluut in de agenda zetten.

Voor wie het niet weet maar die in het midden met rood hoofddoek en zonnebril, dat ben ik!

My Mighty Marathonscheme

2010-04-08T15:04:00.015+02:00

Op de site E kun je een exact schema laten samenstellen gebaseerd op je maximale hartslag en gerelateerd aan je geplande eindtijd. Voor mij heb ik het volgende schema samengesteld, dat gaat uit van een progressieve loop, in mijn ervaring wel het moeilijkste wat er is.

Your marathon finish time and optimum running pace according to MARCO The MARCO strategy was created for your marathon according to your performance inputs.

Your intended marathon finish time is: 3:19:43 h

Your average marathon pace is: 4:44 min/km

Your "Negative Split" of each section: +2.7% / +1.2% / +0.0% / -1.5%

Your average heart rate during the race is: 160 bpm (beats per minute)

km 1 km time/km 4:52 tot. time 0:04:52 bpm 145

Comment Remain calm:

after the starting gun and consciously keep your heart rate lowmaximum of 145). It will rise later.

Start running with an average of only 4:52 min/km.

2 km4:52 0:09:44 145

A slow start and budgeting your energy are important factors in achieving your intended finish time or personal marathon record. For this reason, do not allow cheering spectators to push you to an increased running speed.

3 km 4:52 0:14:36 147

At a lower intensity, you initiate your marathon primarily with fat consumption. With this, you save valuable carbohydrates, which you will desperately need later.

4 km ...... 4:47 ...... 0:19:23 ...... 152

5 km ...... 4:47...... 0:24:10 ...... 152

6 km ...... 4:47 ...... 0:28:57 ...... 152

7 km...... 4:47 ...... 0:33:44 ...... 152

8 km...... 4:47 ...... 0:38:31 ...... 153

9 km ...... 4:47 ...... 0:43:18 ...... 153

10 km ...... 4:47...... 0:48:05 ...... 153

11 km ...... 4:47 ...... 0:52:52 ...... 153

12 km ......4:47 ...... 0:57:39...... 154

13 km ......4:47...... 1:02:26 ...... 154

14 km ...... 4:47 ...... 1:07:13v 154

15 km ...... 4:44...... 1:11:57 ......159

You can now speed-up to your average marathon running pace of 4:44 min/km. Your body still has a lot of carbohydrates. Now, running is really fun.

16 km ...... 4:44...... 1:16:41...... 159

17 km ...... 4:44 ...... 1:21:25 ...... 159

18 km ...... 4:44 ...... 1:26:09 ...... 159

Over the course of the marathon, your heart rate will constantly rise. First of all, because you increase your speed according to MARCO and, secondly, because your body digests more and more fat, which requires an increased amount of oxygen.

19 km ...... 4:44...... 1:30:53...... 160

20 km ...... 4:44 ...... 1:35:37 ...... 160

21 km ...... 4:44 ...... 1:40:21 ...... 160

You have now reached the halfway point of the marathon at 21.1 km. Note the intermediate time of 1:40:49 for the half distance before the race, because it should be greater than half of your intended marathon finish time!

22 km ...... 4:44 ...... 1:45:05 ...... 161

23 km ...... 4:44...... 1:49:49...... 161

24 km ...... 4:44...... 1:54:33...... 161

25 km...... 4:44...... 1:59:17 ...... 161

26 km ...... 4:44...... 2:04:01 ...... 162

An old bit of marathon wisdom says: "You warm up in the first 32 km and the marathon begins at kilometer mark 32."

27 km ...... 4:44...... 2:08:45 ...... 162

28 km ...... 4:44...... 2:13:29...... 162

29 km ...... 4:40...... 2:18:09 ...... 167

In the last third of the marathon course, force your speed to 4:40 min/km.

30 km ...... 4:40...... 2:22:49 ...... 167

31 km ...... 4:40...... 2:27:29 ...... 167

32 km ...... 4:40...... 2:32:09 ...... 167

33 km ...... 4:40...... 2:36:49 ...... 168

You now notice that you are constantly "swallowing" other runners and are no longer being passed.

34 km ...... 4:40...... 2:41:29 ...... 168

35 km ...... 4:40...... 2:46:09 ...... 168

36 km ...... 4:40...... 2:50:49 ...... 168

37 km ...... 4:40...... 2:55:29 ...... 169

38 km ...... 4:40...... 3:00:09 ...... 169

39 km ...... 4:40 ...... 3:04:49 ...... 169

If you have budgeted your energy reserves up until now, you can continue your calculated speed of 4:40 min/km.

40 km ...... 4:40...... 3:09:29 ...... 170

41 km ...... 4:40...... 3:14:09 ...... 170

42.195 km......5:34...... 3:19:43 ...... 170

The marathon distance of 42.195 km was divided into three equally long distances of 14 km, whereas the first third is divided once again into a smaller (3 km) and a larger part of 11 km. Each of the four sections is completed with a constant running tempo.

You should approach the first 3 km very slowly in order to first get your circulation going with a low rate of carbohydrate consumption. You need approx. 15 minutes for this. This is normal.

eifler.com wishes you lots of success.

druk , druk, druk, druk......

2010-04-06T21:10:00.003+02:00

Bijna, ja bijna was ik alweer vergeten hoe je ook alweer een blogje moet schrijven en aanmaken, zo lang is het alweer geleden sinds ik een blogje schreef. Overmatige drukte zowel op het werk als thuis leidde ertoe dat ik nauwelijks nog toekwam aan het lezen van blogjes, laat staan er zelf eentje schrijven. Wat is er sinds de laatste blog eigenlijk allemaal gebeurd: Ik heb in Uden 35k van de BMUT2010 meegelopen samen met het dreamteam Paul, Sibilla, Theo en Hans.

Nadat we wat koolhydraten hadden gestapeld en we ons 'wetenschappelijk' experiment waren gestart (35km lopen met een leffe in de maag) liepen we uitzonderlijk soepel mee in de groep. Onderweg gebeurde er nog van alles: er viel iemand, Martine sneed met een stanleymes in haar kleine teen alsof ze vloermat aan het bijsnijden was en Tiny voelde zich weer eens een jonge god die voor geen slagboom aan de kant ging. Na een overheerlijk diner bij een lokale Griek reden we huiswaart met een enorm leuke ervaring rijker.

Afgelopen woensdag, eind maart was het, gingen we met de gemeente met een grote bus en 65 personen naar Neeltje Jans. Wat een loopfeest had moeten worden werd helaas een teleurstelling. De wind was zo sterk dat de grote feesttent bezweek waardoor de loop werd afgelast. Overigens had ik toen wel al gelopen en was ik trots 4e in mijn categorie.

Nu zit ik in de week voorafgaand aan de marathon, dat is nou weer typisch zo een week waar ik zenuwachtig van kan worden. Niet of nauwelijks lopen, constant honger door de koolhydraatverslaving en toch opletten wat je eet; toeleven naar die ene dag in het voorjaar waar al die ontberingen in de sneeuw voor zijn doorstaan. Aanstaande zondag is het dan zo ver, dan loop ik voor het eerst in mijn leven een echt grote marathon, ben benieuwd hoe dat gaat bevallen.

2010-03-08T20:55:00.007+01:00

Parcoursverkenning voor de DDHL30 op 8 mei

Vrijdag ben ik dan toch maar eens het parcours voor 8 mei gaan verkennen dat ik in mijn koppie had gezet. Op verzoek van sommigen zou het een parcours moeten zijn met veel afwisseling. Pratsj (zoals we hier modder noemen), berg op, berg af, paden, wegen, weilanden en al wat nodig is om een afwisselend rondje te kunnen neerzetten.

Het hoogteprofiel van dit parcours ziet er spannend uit.

Nou, na deze parcoursverkenning kan ik jullie allemaal meedelen dat er voor ieder wat wils is.

Was het niet @RuudStultjens die hoopte dat het een dag eerder geregend had?

Het venijn zit nu eens niet in de staart, hoewel...., maar het eerste deel is absoluut het zwaarst, met de meeste modder en de stevige afdalingen en beklimmingen van 130 mtr naar 310 mtr hoogte.

12% bergaf? Dacht het niet dan maar rechtsaf, lekker vlak door het bos De uitzichten, het hoogste punt van Nederland (het drielandenpunt) en vergezichten op België in het tweede deel van de ronde. Tenslotte lekker door de weilanden en als het nat is geweest dan sop je lekker door het gras, is het droog geweest dan kun je gewoon lekker soepel rennen.

Uitzicht op het hoogste punt van Nederland, het drielandenpunt

Nog een paar heuveltjes op en af maar lang niet zo zwaar meer als in het eerste deel. Uiteindelijk duiken we tegen het eind van de route nog een keer een holle weg in, door het bos stevig en lang omhoog en dan nog even genieten van het uitzicht op Bocholtz en we zijn weer terug bij de auto.

Toverwoord: Flexibiliteit

2010-02-19T15:44:00.002+01:00

Er zijn veel zaken in het leven die je kunt plannen. Je kunt plannen wanneer je werkt en wanneer je vrij hebt. Je kunt ook gaan plannen wanneer je een marathon gaat lopen en om dat te kunnen doen plan je vervolgens weer middels een schema een zo optimaal mogelijke voorbereiding. Ondanks alle plannen en planningen kun je één ding in ieder geval niet plannen en dat is het moment waarop je ziek wordt. Neem mezelf nu maar als voorbeeld. Een plaatje van een planning met een halve marathon aan het begin van de trainingscyclus als nulmeting, een 30 km wedstrijd (Tilburg) 4 weken voor de marathon als ijkmoment en een stevige trainingsomvang inclusief compensatieweken ertussen door. Los van het feit dat het weer in de eerste maanden van het jaar er alles aan deed om trainen buiten onmogelijk te maken, waarvoor een beetje marathonloper zich niet klein laat krijgen is een planning wel leuk maar wat als er nu iets onverwachts gebeurt?

Toen 3atleetMike ziek was kreeg hij van mij nog te horen dat een ziek lichaam niet valt te trainen. Aan deze stichtelijke woorden heb ik me dan ook maar gehouden tijdens mijn eigen ziekteperiode. Maar hoe moet dat nu met alle plannen en planningen die gemaakt waren waarbij géén rekening wordt gehouden met dit soort onverwachte gebeurtenissen.

FLEXIBILITEIT is dan het toverwoord.

Op zoek gaan naar oplossingen om zo min mogelijk negatieve effecten over te houden van deze onvrijwillige tussenstop. In mijn geval heb ik mijn maximale weekomvang verlaagd van 110 km naar 100 km. Waarom? Ik werd ziek in de week dat ik de maximale omvang zou moeten draaien. Door deze week een week naar voren te trekken en dus op 100 km te gaan zitten, wordt mijn vorige rustweek weer de eerste actieve week van training. Deze week kan ik gebruiken om zonder al te veel druk weer de eerste kilometers te maken. Als de volgende week dan voorbij is kan ik weer verder op het normale schema waarbij het lichamelijke verlies hopelijk is gecompenseerd. Nieuwe planning of niet de weken tot 14 maart en dat is nog een kleine maand zullen aantonen of ik in Tilburg gewoon voor 2:15 kan gaan lopen of dat ik het toch iets rustiger aan zal moeten doen. Daar waar ik twee jaar geleden nog lichtelijk in paniek zou raken doordat mijn schema in de war was gegooid kan ik nu lekker rustig blijven onder mijn lot dat ik niet kan ontgaan. Maar chagrijnig van het binnenzitten word ik wel.

Dwars door het heuvelland 33

2010-02-09T21:11:00.012+01:00

Op 8 mei gaat een aantal webloglopers een heuvelloopje doen. Het resultaat van wat tweets tussen Martine Hofstede (Runtodream) en mij over de van brienenoordbrug en de heuvels net achter mijn tuin.

Onder voorbehoud want de exacte afstand moet ik nog even nalopen heb ik hieronder het grootste deel van de route voor 8 mei op papier gezet. Wie vooraf wil zien wat er op de route te bewonderen valt kan via google earth al de nodige plaatjes kijken. Begin met zoeken naar Mamelis.

De DDHH33 begint in Bocholtz waar we direct richting het Oosten gaan en na ongeveer 1000 mtr de eerste keer een grens passeren. Via een mooi stukje Duitsland dalen we af naar de Rijksweg richting Vaals. Onder aangekomen bevinden we ons weer in Nederland en steken we de weg over. Omdat we net zijn afgedaald bevinden we ons in een dal en dat betekent dat het klimmen wordt. Bij de boerderij van Lemiers (foto op google earth) steken we de weg over en gaan we over op wat onverharde weg, we wilden immers ook wat trails, toch? Wie meekijkt zoekt vanuit de boerderij van Lemiers, Harles op want dat is onze volgende bestemming. Na een stevig klimmetje komen we bij het kruisbeeld op de T-splitsing van Harles. Hier buigen we linksaf om de eerstvolgende kruising rechtsaf te buigen richting Holset. Aan het eind van dat pad komen we weer even op de verharde weg; tijd om wat te rusten en die heb je nodig want een paar honderd meter verderop, aan het eind van de bocht buigen we rechtsaf en houden we ook rechts aan. We gaan langs de bosrand verder omhoog. We volgen de bosrand zo lang mogelijk en duiken dan rechts het bos in richting de Epenerbaan. Dat is ook het hoogste punt van vandaag, niet de laatste klim,let wel.

Om het nog een beetje spannend te houden blijft het middendeel van deze heuveletappe, het bos, ’n stukje België en de moerasweg, even een geheim maar wie meeloopt zal zeker geen spijt krijgen van hetgeen hij/zij te zien gaat krijgen.

Vanaf de ijsboer bij Epen, mooi pauzemoment, (bij de Wingbergerhoeve, zoek in google earth naar camerig) steken we de weg over en vervolgen we ons pad lans de Geul, via een redelijk vlak terrein. We kunnen weer even bijkomen van de inspanningen van de voorgaande kilometers want we gaan richting Mechelen en zullen daar een stukje verharde weg nemen. Voor de golfers onder ons doen we ook het golfterrein aldaar even aan. De befaamde Schweiberg, van de Amstel Gold race nemen we niet want we willen wel echte klimmetjes en het liefst onverhard dus lopen we net even door, de "dal Bissenweg" in. Daar is het mooi lopen tussen twee heuvels in. Bij de Krevelslookweg buigen we rechtsaf en klimmen we even lekker stevig een pad omhoog naar het clubhuis van de golfclub. Van daaruit rennen we tussen de golfbanen door, altijd weer een vreemd gevoel, naar Landsrade daar steken we rechtdoor over de gasse in en volgen we een flink stuk de weg naar Pesaken. Omdat de huizen daar zo leuk zijn rennen we Pesaken ook even binnen. Op het kruispunt in Pesaken gaan we rechtsaf en vervolgen we het laatste deel van onze route via de verharde weg richting Gulpen. Voor de bierliefhebbers en kenners passeren we aan de linkerhand Chateau Neubourg. Door Partij gaan we richting Wahlwiller en Nijswiller waar we eindigen daar waar we begonnen, op de carpoolplek in Baneheide. Ben benieuwd wie me aan het eind kan vertellen hoe vaak we een grens gepasseerd zijn.

Je bent wat je uitstraalt

2010-02-02T13:18:00.009+01:00

De uitstraling van winnaars

In een gesprek met een manager van een ander bedrijf werd me gevraagd of ik tijdens een van zijn bijeenkomsten met IT-professionals een presentatie zou willen houden met als thema: “Je bent wat je uitstraalt”.

Nu gaat het er bij ChicManagement nadrukkelijk om dat mensen door reflectie gaan zien waar ze in hun persoonlijke levenssfeer aan moeten bouwen om zich gelukkiger te voelen. Daarbij is er natuurlijk een goed ijkmoment en dat is de buitenwereld. reflectie is daarbij niet enkel kijken naar jezelf maar ook vragen aan je omgeving hoe men tegen je aankijkt.

Met deze gedachte in het achterhoofd is het niet verwonderlijk dat er een spreuk op tafel komt met de bovenvermelde strekking.

Omdat ChicManagement zijn basis kent in een ABS-systeem (en dan niet dat van auto’s) maar als Activeren, bewegen, Sporten, is het uitgangspunt dan ook dat door beweging en uitbreiding van beweging tot aerobe duursport leidt tot een positiever zelfbeeld en daarmee een andere uitstraling naar buiten toe. Voila, de link met het motto.

Deze ABS-theorie komt natuurlijk niet zo maar uit de lucht vallen. Diverse onderzoeken hebben de voordelen van sport al aangetoond en er zijn ook onderzoeken waarbij de effecten van aerobe duursport reeds zijn aangetoond. Een van die onderzoeken was het onderzoek van ondergetekende waarbij de relatie werd gelegd tussen de preventie van ziekteverzuim als gevolg van stress en hardlopen.

In Colorado is men nu tot de conclusie gekomen dat ook ontstane angsten kunnen verdwijnen/verminderen door te gaan hardlopen. In het magazine Colorado Arts en Sciences verklaart Post-doctoral fellow Benjamin Greenwood dat proeven hebben aangetoond dat beweging angsten bij mensen reduceert.

Het eigen onderzoek toonde aan daarentegen aan dat slechts 15% van de grote en middelgrote bedrijfssport aanbieden als secundaire arbeidsvoorwaarde.

Voorwaar een gemiste kans voor al die bedrijven die preventie van ziekteverzuim hoger op de prioriteitenlijst hebben staan dan reïntegratie van zieken. De presentatie aan de IT-Professionals zal dan ook gaan over de vraag of het belangrijk is voor hun dan wel hun werkgever dat hun uitstraling matched met hetgeen men voor de klant wil zijn en hoe men denkt dat te bereiken.

Deze spot is een kopie van de tweede nieuwsbrief 2010 van ChicManagement. Interesse: klik dan rechtsboven op de link ChicManagement of ga naar www.chic-management.blogspot.com voor de nieuwsbrieven

Abdijcross 2010

2010-01-25T13:28:00.005+01:00

Voor de afwisseling liep ik dit jaar de korte cross in de serie businessrun in het bedrijf van Eymael natuursteen, Paul en Sibilla's bedrijf van menhirs zoals ik in mijn vorige bloje al had aangegeven. Het parcours van de abdijcross is ook van dien aard dat ik blij was dat ik niet 4 rondjes hoefde te doen en dus niet 4 x die vreselijke berg aan de achterkant van Rolduc omhoog hoefde, want tjongejonge wat is dat zwaar. Stevig omhoog over een bospad met bladeren en klinkers her en der verspreid die iets moeten aangeven van wat wellicht eens een pad is geweest.

De start midden op het veld met soppig gras was al niet lekker maar ik zat er toch goed bij. Ik had me samen met Paul en Jos redelijk vooraan genesteld bij de start, er is geen bruto/netto tijdmeting dus dan is vooraan starten wel extra belangrijk. na de start komt bij deze cross altijd het verraderlijkste deel, vlak en redelijk steil bergaf met een zeer scherpe bocht. Het risico dat je hier te hard gaat is groot en dan moet je dan al vermoeid weer bergop om vervolgens weer over een stuk gras wat op en neer te worden geslingerd. Middels de link kom je uit bij garminconnect waar je het parcours goed kunt bekijken.

http://connect.garmin.com/dashboard?cid=906287

Ondanks mijn redelijk vermoeide benen vooraf ging het toch tamelijk hard. Ik was goed in staat om te herstellen op het vlakke deel en ook de berg weer af ging snel. Bergop had ik het toch wel even moeilijk maar uiteindelijk haalden mij slechts twee mensen in in de beklimming. Die twee mensen waren na die beklimming overigens ook bedankt voor de moeite. Te veel kracht in de beklimming betekent gewoon dat je niets meer over hebt als je eenmaal boven bent. Mijn taktiek om toch maar vooral rustig die tweede beklimming te doen betaalde zich uit. Ik kon het tempo vasthouden en op het laatst nog een beetje versnellen. Met een eindtijd van 21:10 en een 5e plaats in mijn leeftijdscategorie ben ik dan ook zeer tevreden.,P.

Op de foto Jos Muijen, ons beest hardloper en booksinstructeur, konden we natuurlijk weer eens niet bijhouden. Met een tijd ruim onder de 20 minuten was hij ons weer eens te snel af.

De nummer 1 in haar leeftijdscategorie Sibilla Eymael, rende zo hard dat ik niet in staat was om haar duidelijk op de foto te krijgen. Desondanks vanaf deze plaats: van harte gefeliciteerd .

Het echte trainen kan weer beginnen

2010-01-22T19:51:00.012+01:00

We schrijven vrijdagmiddag 22januari 2010 en na een lange lange periode van looptrainingen in de buurt waarbij de heuvels zo veel als mogelijk werden gemeden kon het er vandaag weer eens van komen. Met Paul had ik afgesproken dat we om 14.45 uur van bij mij zouden vertrekken en dat we een kleine twee uur zouden gaan lopen, niet te hard, lekker in de hartslag maar ook niet te vlak, gewoon lekker een heuveltje opzoeken en dan naar huis. Dus togen we via Bocholtz, Baneheide over het plateau naar beneden richting Eys. Eys is een pitoresque dorp, zeer geliefd door toeristen en ligt echt letterlijk in een gat. Eenmaal in Eys moet je ergens omhoog klimmen om er weer uit te komen. We kozen de Eyserweg, lekker een kleine 2 km klimmen naar trintelen en dan lekker uitlopen terug naar huis.

en omdat hardlopen ook en vooral een leuke en gezellige bezigheid is wordt er natuurlijk ook wat afgelachen, serieus gesproken en sinds ik twitter en meer blogjes schrijf ook nog gefotografeerd. Paul heeft zijn eigen bedrijg dus een beetje reclame voor zijn Astrix en Obelix bedrijf, hij werkt met menhirs (natuursteen) is dan natuurlijk niet verkeerd. Ik wil niet zeggen dat ik Paul van zijn beste kant heb gefotografeerd, het is wel de kant waar hij zijn eigen reclame heeft laten drukken. Het was weer ouderwets gezellig en ik hoop dan ook dat we nog vele keren onze duurloopjes samen kunnen doen.

Lopen na de Ijstijd

2010-01-17T19:31:00.008+01:00

29 Maurice Kohlen 65 Kerkrade 1:29:32

Als start voor de training van de marathon van Rotterdam had ik de halve marathon van Posterholt ingepland. Een mooi ijkmoment om te kijken waar ik sta aan het begin van de training voor de marathon van Rotterdam. Het resultaat 1:29:27 netto en een goed gevoel. Mijn eerste halve marathon onder de anderhalf uur, althans dat dacht ik want uiteindelijk bleek dat het alternatieve parcours ook qua afstand een alternatieve halve marathon was. 20,1 km om precies te zijn en daarmee was ik vandaag omgerekend naar 21,1 km ongeveer 20 sec. trager dan bij mijn pr. In december 2009 in Ell. Al met al wel een zeer mooie tijd aangezien ik toch nog wat kerstkilo’s eraan heb hangen (+2kg) en er net een korte Ijstijd in Nederland is geweest. De conditie is duidelijk op peil, zonder rust deze week en met twee achtereenvolgende weken van 70 km toch een mooie afsluiting van de eerste twee trainingsweken van 2010

Na deze, net niet, halve marathon, gaat de training deze week gewoon verder. De marathon van Rotterdam lijkt nog ver weg maar schijn bedriegt. Om toch even goed te herstellen van de halve wordt er op maandag 18/1 een Pyramide VSP 100-600-100 p100-400-100 gedaan. Dinsdag zou het herstel toch al zover moeten zijn dat ik eenvoudig 10rustige kilometers aan kan. Woensdag gaan we dan weer met z’n allen een langere interval training doen met 3000-2000-2000 en pauze 400. De duurloop van zondag gaat niet door vanwege deelname aan de abdijcross businessrun die door de eigen vereniging wordt georganiseerd. (Ik ga daar overigens wel rennend naar toe 5 km warmlopen en ook weer terug 5 km uitlopen)Daar mogen leden natuurlijk niet ontbreken ook al is de cross op dit zeer zware en heuvelachtige parcours zeker niet mijn favoriet. Leuke bijkomstigheid is dat mijn zoon (12) daar voor zijn opleiding Sport, veiligheid en dienstverlening ook een wedstrijdloopje moet doen. Vanwege die cross op zondag zal ik op vrijdag het programma ook moeten aanpassen anders kom ik die steile berg in het bos bij Rolduc echt niet omhoog. Het ligt dan ook voor de hand dat het programma van de vorige week op vrijdag deze week wordt herhaald. Dus gaan we weer niet meer dan 1 a 1,5 uur rustig lopen. Al met al ga ik ervan uit dat ik nu voor de derde achtereenvolgende week rond de 70 km loop waarmee in ieder geval de basis voor de resterende trainingsweken is gelegd en het reguliere trainingsschema zo kan worden opgepakt.

de nieuwe hardloper

2010-01-14T12:21:00.024+01:00

Hardloper ben ik, althans dat ben ik sinds een jaar of 4. Een niet onverdienstelijk hardloper die recreatief maar ook competitief aan de weg timmert. Van 25 km gemiddeld per week in 2006 via 35 km in 2007 naar 40 km in 2008 en zelfs bijna 50 km per week in 2009. Het doel voor 2010 ligt op 50+ km per week. Sinds 2010 ben ik echter meer dan een gewone hardloper die zijn verslaving vorm geeft door gewoon steeds meer te gaan lopen. Sinds 2010 ben ik een twitterende hardloper, en het heeft er wel wat van weg dat ik zo ongeveer de enige twitterende hardloper van Limburg ben. Ik ben althans nog niemand tegengekomen, zowel lopend als digitaal niet, die hier twittert. Ik heb nog wat missiewerk te gaan merk ik zo om me heen.

Toch is de nieuwe hardloper, ook die in Limburg, een hardloper die niet alleen maar rent. De nieuwe hardloper is niet meer die individualist die sociaal arm door het leven rent. Neen, de nieuwe hardloper is een sociaal beest geworden, een loper die gesteld is op contact, die in groepjes rent, filmpjes ervan maakt en

............... die twittert.

Een van die 'nieuwe' hardlopers presteert het momenteel om een ultra-tour door Nederland te organiseren. 5 x 50 km in 5 dagen voor een goed doel. Een grote sponsor heeft zich al verbonden, Nike, en gezien de reacties op twitter wordt het een waar feest waar de 'nieuwe' virtuele hardloopvrienden elkaar gaan ontmoeten. Een pracht initiatief dat laat zien waar de kracht van deze zogenaamde social media in schuilt.

De komende periode zal ik in Limburg proberen wat mensen aan de twitter te krijgen, ze de kracht en de fun van twitter duidelijk te maken en een groepje deelnemers vanuit het zuiden des lands naar de Be More UltraTour af te zenden.

http://www.hardlopendewebloggers.nl

NK veldloop Neeltje Jans

2010-01-04T14:02:00.008+01:00

Op 31 maart gaat het NK veldloop voor gemeente ambtenaren weer van start. Bewegen ambtenaren ook? is dan de clichématige vraag die er volgt op deze mededeling. Het antwoord is even duidelijk als logisch: Ja, Die lopen ook en hard ook nog, althans sommigen. Voor het eerst sinds jaren loop ik niet de "lange" afstand van 12 km maar de zeer korte 6 km. Immers 11 dagen later staat de marathon van Rotterdam op het programma en de uitdaging voor een volgend PR, rond de 3:20 uur, staat net iets hoger op mijn prioriteitenlijstje dan deze veldloop. Hoewel het ieder jaar opnieuw een prachtige uitdaging is. Na de tankbanen in Ede mogen we ons dit jaar weer opmaken voor een zand en wind wedstrijd op het eiland Neeltje jans. Desondanks zal ik ook nu proberen om een tijd neer te zetten die onder de 25 minuten moet passen. Met een kleine 4000 lopers verdeeld over 3 afstanden kunnen we ons weer gaan opmaken voor een mooi, en hopelijk zonnig en windstil, NK. De organisatie is al een tijdje bezig om het kale lege eiland met alle voorzieningen uit te rusten. Uit ervaring, ook in Kerkrade werd de veldloop enkele jaren geleden, georganiseerd en ik heb nu al diep respect voor de wijze waarop men in Zeeland momenteel bezig is met de organisatie. Op http://www.nkveldloopgemeenten.nl/ kun je alle informatie vinden.

trainingsschema 1e kwartaal 2010 - hoofdlijnen

2010-01-02T17:20:00.008+01:00

4/1 ma-15 x 400 p200 ext wo-7 x 1000 p200 ext 2 uur 10 duurloop 70% 11/1 ma-8 x 800 p400 extensief wo-2000 1600 1200 800 400 p400 extensief 2 uur 20 duurloop 80% 18/1 ma-Pyramide VSP 100-600-100 p100-400-100 wo-3000 2000 2000 p400 extensief 2 uur 30 duurloop 90% 25/1 ma-4 x (800 400) p200 sp400 wo-3 x 1000 ins en out over 50 m 2 uur 40 duurloop 65% 1/2 ma-8 - 9 x 600 p200 extensief wo-4 x 2000 p400 ext. 2 uur 50 duurloop 80% 8/2 ma-6 x 400 p200 6 x 300 p100 6 x 200 p100, sp400 ext. wo-9x1000 p200 ext 3 uur duurloop 90% 15/2 ma-25 - 28 x 200 p100 ext. wo-2 x 5000 p600 extensief 3 uur 10 duurloop 100% 22/2 ma-3 x (400 300 200) p200 sp400 ext wo-3x 1600 p400 vlot - intens. 3 uur 15 duurloo 70% 1/3 ma-1200 1000 800 400 p400 400 intens. wo-3 x 3000 p400 extensief 3 uur 20 duurloop 85% 8/3 ma-5 x (400 600 800) p200 sp400 ext. wo-10 x 1000 p200 extensief 3 uur 25 duurloop 95% 15/3 ma-18 x 400 p200 extensief wo-3 x 5000 p600 extensief 3 uur 20 duurloop 100% 22/3 ma-4 x 800 p200 ext. wo-3000 2000 1000 p400 2 uur 15 duurloop 70% 29/3 ma-15 x 200 p200 ext. wo-5 x 1200 p400 ext. 1 uur 30 duurloop 60% 5/4 ma-10 x 200 p.200 wo-4 x 1000 p400 in marathon tempo 11/4 marathon Rotterdam

Halve marathon Ell, Swartbroek

2009-12-31T08:20:00.002+01:00

En Ja Hoor, ondanks de stromende regen, de storm (tegen maar ook mee, eerlijk is eerlijk) heb ik ook mijn pr binnen op de halve marathon. Daarmee is 2009 een topjaar geworden waarin ik alle pr's heb verbeterd. Op de 5 voor het eerst onder de 20 minuten, op een heuvelachtig parcours onder de 42 minuten op de 10 en nu nog maar 3 minuten verwijderd van die magische 1.30 uur. Daar ga ik dus voor in 2010, direct in januari in Posterholt, zo wat de enige vlakke loop die nog enigszins in de buurt ligt hier. Heb enorm genoten van mijn loop in Ell en wat gaat het toch gemakkelijk als je lekker in je vel zit, dan loop je eigenlijk met twee vingers zo maar in barre omstandigheden beter dan ooit te voor. Op naar een sportief 2010.

Blogger Buzz: Show off your Followers

2009-11-19T23:07:00.000+01:00

Blogger Buzz: Show off your Followers

marathon van Amsterdam

2009-11-09T09:51:00.003+01:00

Op 18 oktober liep ik samen met Paul Eymael, Sibilla Eymael en jos Muijen de marathon van Amsterdam. Na een stevige trainingsperiode over de heuvels van Limburg, met als uitsmijter de koninginneetappe over de keutenberg en de Eyserbosweg, waren we er klaar voor. Het Barbizon hotel in hartje Amsterdam lag er mooi bij, de verbindingen naar het Olympisch stadion waren geweldig, het weer was perfect en de aanmoediging van de enige meegereisde supporter, mijn eigen engeltje Syl, waren hartverwarmend. Het mooie weer leidde in ieder geval tot enige verwarring met betrekking tot de kleding die aangetrokken diende te worden. Bij de start in het stadion vertrokken 7.000 lopers voor een mooie marathon waarbij toch ook gezegd moet worden dat de verzorging niet was zoals we dat gedacht hadden. de posten stonden niet op de plekken waar ze vooraf werden vermeld en in plaats van flesjes gaven ze bekertjes en dat is toch altijd weer een stuk lastiger drinken. Uiteindelijk liepen Jos en Paul een PR van 3:26 en Sibilla 3:48 (ook pr). Hoewel ik geen pr liep was ik toch tevreden over de opbouw van de race en over het feit dat ik toch dit jaar beide keren onder de 3:30 uur gelopen had. met een tijd van 3:28 was ik dan ook tevreden.

marathon van Antwerpen - 26-april-2009 PR

2009-04-27T13:26:00.005+02:00

Marathon van Antwerpen 3:27:27 PR Yes, eindelijk...... Het PR onder de 3:30 is behaald. Een perfecte race, gelopen met de mannen van de Loopgroep Bocholtz. De dag begon niet zo heel fijn, regen viel gestaag uit de lucht en ik vond het te koud om lekker te kunnen lopne. Het trauma van Brussel spookte al even door mijn hoofd maar omdat je met meerdere mensen samen aan de start staat gaan dit soort spookbeelden gelukkig ook weer snel terug naar de plek waar ze thuishoren, op de achtergrond dus. Met drie man gingen we van start achter twee pacers, waarvan er overigens een de dag voor de marathon gebeld werd met de vraag of hij als pacer kon fungeren omdat er iemand uitgevallen was. Lex, danny en ik liepen gezamenlijk in de groep van 3 uur 30 en in het begin wist ik niet helemaal zeker of het nou wel lekker liep of niet. Voor Lex was helaas de lol er al gauw vanaf. Na ongeveer 8 km gaf hij al aan dat hij niet echt lekker in zijn vel zat en zag je ook dat hij zich langzaam maar zeker van ons verwijderde. Dat was wel erg spijtig. Als je 10 weken samen traint dan wil je ook heel graag samen over die finish. Maar goed, that's life en dus liepen Danny en ik lekker rustig achter de pacers aan. Halverwege de marathon keken we elkaar eens aan en hadden we eigenlijk een gevoel van ongeloof over de fantastische race die we tot dusverre liepen. Geen enkel teken van vermoeidheid en zo fris als een hoentje. We begonnen al te denken om vanaf kilometer 32 te versnellen. Bij kilometer 30 zaten we ongeveer 2 minuten voor op het schema van 3:30. De pacers vertraagden wat en dat was voor ons het moment om de groep achter ons te laten en lekker met z'n tweeën verder te gaan. De laatste 10 km gingen daardoor wel onregelmatiger dan de eerste 30. Je kunt dan toch zien dat de ervaring van zo een pacer ervoor zorgt dat je gestaag in één tempo door kunt lopen. In deze 10 kilometer die we zelf liepen zten we nog steeds onder de 50 minuten maar er waren kilometers bij van 4:40 en van 5:10. dat is eigenlijk toch een ruim verschil. De angst voor kramp zorgde er in ieder geval voor dat we niet durfden om nog meer te versnellen. Tot de laatste 2,195 km. Dat is een moment dat je ook in je hoofd vrijer wordt en je de finish eigenlijk al in zicht hebt. De laatste twee gingen dan ook rond de 4:40 de kilometer waardoor we uiteindelijk over de finish gingen in 3:27:17. Dat we nog fris en monter waren was voor ons een ongelofelijke gewaarwording. Zo kun je een marathon dus ook lopen. In één woord GEWELDIG

NK veldloop 12 km EDE

2009-04-05T19:47:00.004+02:00

De laatste woensdag van maart en de jaarlijkse veldloop stond weer op het programma. Deze jaargang kan de boeken in als de jaargang met het slechtste weer alle NK's. In de stromende regen, hagel en wat er zoal nog meer uit de lucht viel mochten 5000 lopers over de tankbaan van een kazerne lopen. Lekker heavy en lekker modderig. Desondanks was ik in 55,17 binnen. Compleet vlak 23 minuten op de eerste en de tweede 5 km en 4.35 per kilometer op de laatste twee. Voldaan en lekker moe keerden we met z'n allen weer huiswaarts.

De halve van Eschweiler

2009-03-19T15:32:00.003+01:00

De halve marathon van Eschweiler stond geheel in het teken van de voorbereiding op de volgende echte grote wedstrijd: de maraton van Antwerpen op 26 april as. Samen met de jongens van de Loopgroep Bocholtz was deze wedstrijd uitgekozen als lekkere voorbereiding halverwege de trainingscyclus. Ik was niet bekend met het parcours maar van de Loopgroep hadden er al ervaring opgedaan en was de reputatie over het modderige en heuvelachtige parcours vooruitgesneld. De route voert inderdaad door mooi gebied maar heeft heel veel stijging. Met een eindtijd van 1:36:45 was ik dan ook zeer in mijn nopjes wetend dat ik niet voluit gelopen had en dat ik dus nog wel wat harder had kunnen gaan. Het resultaat geeft enorm vertrouwen voor de toekomst. Nu op naar de volgende wedstrijd ter voorbereiding; het alombekende NK-veldloop voor ambtenaren, dit jaar in Ede.

2008 Het tropenjaar van de marathon

2008-10-06T10:24:00.006+02:00

Na een marathon in het voorjaar bij tropische temperaturen mocht ik in het najaar het "genoegen" hebben om wederom in tropische omstandigheden te lopen. Alleen nu was het een uitloper van een tropische storm met bijbehorende wind en neerslag. Waarlijk geen pretje om ruim 3,5 uur in de open lucht te gaan lopen. Je zou bijna denken dat alleen een stel fanatieke gekken zoiets onderneemt. Uit het feit dat er meer dan 1600 mensen hadden ingeschreven en er uiteindelijk 1200 deelnemers aan de start verschenen blijkt dat er meer mensen zo meten hebben gedacht. Daarnaast had ik bij inschrijving voor de marathon van Brussel gedacht een redelijk vlakke marathon te hebben gekozen. Niets was echter minder waar. Ik vraag me zelfs af of deze of de Rursee marathon een zwaarder parcours heeft. Na de eerste 2 kilometer werden we een grote avenue op gestuurd waarbij we telkens weer een viaduct indoken. Steil naar beneden en weer kort steil omhoog. Het was weliswaar telken slechts 200 mtr of maar om nu te zeggen dat ik lekker in een ritme kwam, dat toch zeker ook niet. pas bij kilometer 15 had ik het idee dat ik aardig een tempo had dat ik lekker constant kon vasthouden. Toen kwam op 18 kilometer echter de eerste echte klim. 2 kilometer lang stevig omhoog, voor de kenners goed te vergelijken met de weg van Eys naar Trintelen. De wind daarna in de rug na een vlak stukje vervolgens 1 km. redelijk bergaf. Daarmee kwam ik aan in het plaatsje Tervuuren. Door een mooi park langs het Afrika museum, voor wie er nog van genieten kon, terug naar diezelfde steenweg maar nu met de volle wind tegen vanaf exact kilometer 30 tot 31 bergop. Een stevige dobber die de overige 11 kilometer stevig in de benen bleef zitten. Volgens het hoogte overzicht was er na kilometer 32 enkel nog afdaling in het vooruitzicht met een piepklein stukje bergop. Blijkbaar was het overzicht echter te klein om de venijnige stukken bergop van een paar honderd meter per stuk op te nemen. Een bijzonder onaangename verrassing. Mede doordat bij kilometer 36 de grote groep halve marathon lopers aansloot werd het erg druk op het laatste stuk. Slalommend tussen deze groep lopers door kwam het Jubelpark, de startlokatie weer in zicht. Bij kilometer 39 passeerden we de originele startplek weer en met de finish en een pr in het vooruitzicht begon ik aan de laatste 3 kilometer. Tot ik op 39,5 km kramp kreeg in mijn rechter hamstring. Gelukkig was even rekken voldoende om weer vooruit te kunnen. Uiteindelijk liep ik mijn pr in 3:40:44. In de kolom aan de rechterkant staan de tussentijden voor zover ik ze heb kunnen achterhalen.

25 km van de Mergelland marathon

2008-09-15T13:33:00.006+02:00

Op een zeer zonnige en lekker koele zondag kon de 25 km van de mergellandmaraton worden afgwerkt als laatste en enige testwedstrijd voor de marathon in Brussel over 3 weken. In een perfect gelopen race met mooie tussentijden kwam ik uiteindelijk in 1:53:20 over de finish. Lekker moe maar zeker niet uitgeput en met nog voldoende kracht over. Nu achteraf denk ik verdorie als ik nu ad kunnen doorlopen dan had ik zelfs deze maraton binnen de 3 uur 30 minuten gelopen. Nu de boel bij elkaar houden voor de 5e oktober en ik zou zeker in staat moeten zijn om binnen de magische 3:30:00 grens te kunnen lopen. De tussentijden waren als volgt:

5 km in 23:27: 17 / 4:41 per km.

17 km in 1:19:45 / 4:41 per km tussen 5 en 17 is 12 km eveneens 4:41 per km

aankomst

25 km in 1:53:20 / 4:32 per km tussen 17 en 25 is 8 km versneld 4:12 per km

Zeer tevreden kijk ik terug op deze laatste test waarbij ik nog

veel, heel veel over had op het eind.

Buffer run Bingelrade

2008-06-26T14:19:00.003+02:00

Vrijdagavond 20 juni Tjonge jonge dan denk je dat je eens een leuke loop voor je kiezen krijgt maar hier in Zuid Limburg moeten daar dus per definitie allemaal hellingen in zitten. Ook nu weer stukjes stevig bergaf af om dan vervolgens lange stukken bergop te mogen rennen. Het stijgingspercentage is dan weliswaar niet te groot maar om op 8 km nog bijna 1,5 kikomter te moeten klimmen dat is toch wel heavy. Desondanks heb ik een voor mij schitterende tijd gelopen. Als je bedenkt dat mijn snelste en vlakke 10 km in 42:02 zijn gegaan dan is 42:49 een ware toptijd. Op advies van Jan Muijres had ik hoger in de hartslag gelopen, gemiddeld 171, dat was wel zwaar maar achteraf toch niet ondoenlijk zo bleek. Mijn geluk was dat ik in de laatste helling iemand achter me hoorde komen. Ik werd heel duidelijk als haas gebruikt en had geen zin om me nog even vlak voor de finish te laten passeren. Dat dreef me wel de helling op. Blijkbaar werd mijn achtervolger uieindelijk toch ook moe, met name na de laatste bocht waar iedereen waarschijnlijk dacht dat de helling voorobij was maar er nog een paar honderd meter moest worden geklommen. Op 500 meter ging het dan uiteindelijk vlak en daarna zelfs nog bergaf. Op dat stuk kon ik nog voldoende versnellen en mijn achtervolger heb ik niet meer gehoord. Uitermate tevreden kon ik weer huiswaarts keren.

CZ Megaloop 8 juni 2008

2008-06-09T13:08:00.011+02:00

Zondag 8 juni, zonnig en warm weer en de CZ Megaloop staat voor het eerst op mijn programma. Ik ken het parcours niet, vind het weer wel lekker voor een afstand over 15 km en ben reuze benieuwd n aar de entourage. Bij aankomst hoor ik de eerste verrassing al: Het parcours is gewijzigd van een ronde van 15 km in drie rondjes over het 5 km parcours. Och ja, ik kende het parcours toch al niet en zo leer ik na het eerste rondje in ieder geval het parcours goed kennen en weet ik mooi waar ik in rondje 2 + 3 kan versnellen of juist moet inhouden. Het rondje is zeer gevarieerd. De start is bergop, direct weer bergaf af, weer licht omhoog een flink stuk vlak, zo'n twee kilometer, een paar honderd meter stevig bergaf langs de vijvers in Strijthagen en vanaf het keerpunt de laatste twee kilometer vrijwel alleen maar stijgen met een venijnige klim bij Hoeve Overste Hof en een paar honderd meter voor de finish nog een korte scherprechter die aan het eind het verschil maakt tussen mij en mij directe belager voor een zo goed mogelijke eindklassering. Bij de start loop ik mee met Jan Muijrers omdat hij veel ervaring heeft en over het algemeen goed kan inschatten welk tempo je moet lopen om binnen te komen rond de gewenste finishtijd. Onze finishtijd hebben we gericht op 1 uur 10 minuten en ik heb de indruk dat we wat snel van start gaan. Op het vlakke deel gaat het tempo omlaag maar gezien mijn hartslagfrequentie kan ik wat sneller en ik besluit om niet bij Jan te blijven maar wat sneller door te trekken. Het eerste rondje van 5 km gaat vervolgens in 22:54. Omdat er toch wat stevige klimpartijen in zitten besluit ik het tweede rondje in ieder geval wat rustiger aan te doen om nog wat reserve te houden voor het laatste rondje. Met een tijd van 23:45 moet ik in het laatste rondje wel nog goed doorlopen en niet stuk gaan anders ga ik de 1 uur 10 niet redden. Maar ik heb mijn krachten goed verdeeld en merk direct bij het begin van het derde rondje dat ik voldoende reserve heb en besluit om vanaf het begin te versnellen. Binnen een paar honderd meter heb ik de eerste twee lopers voor me al ingehaald. Verderop zie ik nog twee lopers, een op 50 meter en een op ongeveer honderd meter. De eerste heb ik voor kilometer 12 al bijgehaald en achter me gelaten. De tweede komt ook steeds dichterbij maar in de afdaling naar de vijvers van Strijthagen laat hij zich ongeremd naar beneden vallen. Ik besluit om dat niet te doen maar even mijn rust te nemen aan gezien na deze afdaling alleen nog maar stijgingen komen. Uiteindelijk een goede keuze. De beklimming bij de Overste Hof laat duidelijk zien dat ik degene ben met de macht in de benen. Voordat we boven zijn heb ik de tweede loper bijgehaald en in de draai naar het vlakke gedeelte ga ik hem voorbij. Hij probeert aan te klampen en om te voorkomen dat ik op het laatste nog wordt ingehaald houd i een beetje in. Meer onder het motto als hij nog over heeft gaat hij voorbij en klamp ik aan en als hij niet voorbij gaat is hij blij dat hij kan aanklampen. Het laatste is het geval. Om het niet aan te laten komen op een eindsprint gebruik ik het laatste stevige maar korte klimmetje om de verhoudingen duidelijk neer te zetten en ik ga met een grote versnelling de helling. Bovenaan gekomen heb ik minimaal 15 meter voorsprong en dat is ruim voldoende om voor te blijven. Uiteindelijk kom ik met een tijd van 22:54, exact even hard als het eerste rondje, over de finish en klok ik een netto tijd van 1:09:32. Een perfect gelopen race onder prachtige omstandigheden. Volgend jaar kom ik hier weer.

Staffellauf Simonskall

2008-05-23T15:21:00.003+02:00

Net anderhalve week na de extreem warme marathon was de staffellauf in Simonskall weer aan de beurt. Een mooi moment om de lichte kater van de marathon weg te poetsen. Niet in de laatste plaats door de gezellige sfeer en het lekkere weizenbier na afloop. Samen met Paul Eymael en Marcel Bisselink liepen we als team waarbij Paul was aangewezen als eerste loper, Marcel nummer twee en ik als laatste aan de bak mocht. Als team Achilles Top Kerels 5 liepen we uiteindelijk een 48e tijd van de 145 teams in 1:03:02. Voor Marcel en Paul was het de eerste keer dat ze hier liepen en zij hadden dus het nadeel dat ze het parcours alleen maar kenden van de verhalen van mij en andere lopers van Achilles Top. Paul verrastte direct in de eerste serie met een tijd van 20:59. Marcel liep daarna een toptijd van 21:31 en ik ging er aan het eind vandoor met mijn 2e tijd ooit op een 5 km in 20:32. Uitermate tevreden en met het zekere gevoel dat we volgend jaar weer van de partij zijn zijn vervolgens lekker achteruit gaan zakken op het terras waar het toch wel erg snel afkoelde. Tja dat krijg je in de eifel. Als toetje heb ik nog een foto toegevoegd van de alte mühle aan de voet van de klim diect na de start.

Maasmarathon

2008-05-16T14:17:00.002+02:00

De maasmarathon is in extreme omstandigheden helaas niet geworden wat ik ervan gehoopt / verwacht had. Bij een temperatuur die opliep tot ongeveer 27C bleek ook ik niet opgewassen tegen de ontberingen die dat met zich meebrengt als je een dergelijke afstand zou willen overbruggen. In het begin verliep alles nog prima maar na de eerste 10 km met de wind tegen ging de hartslag al omhoog waardoor ik het tempo noodgedwongen iets moest laten zakken. De tweede helft van de marathon kenmerkte zich door wind in de rug en dus totaal geen verkoeling. Ik moest ook de derde 10 km wederom vertragen maar zat nog steeds op een pr tijd van rond de 3 uur 35 minuten. Bij 35 km ging het licht echter uit. Vanaf dat bleek dat ik eigenlijk op was, kreeg pijn aan mijn heup en mijn linker bovenbeen en kwam niet meer voortvarend vooruit. In die laatste 7 km verloor ik nog zeker 15 minuten op mijn eindtijd waardoor ik uiteindelijk als 362e van de ongeveer 750 lopers binnenkwam op een tijd van 3 uur 51 min. Een belangrijke les heb ik geleerd: Ik ren geen hele marathon meer bij een temperatuur boven de 20C. Dus kijk ik nu gewoon maar vooruit naar Simonskall, de staffellauf in de eifel die gekenmerkt wordt gezelligheid, weissbier, bratwurst en kartoffeln. Da's pas andere koek.

NK veldloop Katwijk uitslag

2008-03-27T22:58:00.003+01:00

In een prachtige omgeving is de 22e editie van het Nederlands kampioenschap veldloop voor gemeenteambtenaren gelopen. Hoewel het hier in Limburg heel veel regende was het in Katwijk best lekker weer. Ideaal loopweer zelfs. 's Ochtends mocht Syl direct in de eerste race van 6 km aan de slag. Voor mij direct een leuke graadmeter over de zwaarte van het parcours en voor Syl een grote verrassing. Tot haar eigen verbazing liep ze vervolgens fris en fleurig de 6 km in een tijd van 39:36. Na alle zware trainingsarbeid op de Brunsummerheide bleek het toch lonend te zijn geweest. Een echte opkikker. Ik mocht in de voorlaatste race aan de bak op de twaalf kilometer. Twee keer 2,5 km over het strand en twee keer over het duin door mul zand waar rennen onmogelijk bleek en twee keer over het schelpenpad dat, evenals de route langs het strand, heel goed beloopbaar was. Uiteindelijk loopt het zand toch wat langzamer dan de weg maar met een tijd van 53:43 was ik zeer tevreden en de eerste ambtenaar van de gemeente Kerkrade die binnenkwam. Na de 130 km die ik vorige week in 9 dagen had gelopen bleek ik toch nog voldoende kracht over te hebben om in een goed tempo, gedoseerd, met een mooie hartslag van net boven de 160 een fijne prestatie neer te zetten. Belangrijkste detail: Ik heb heel veel zelfvertrouwen getankt voor de Maasmarathon. Het is vasthouden en de duur uitbreiden en dan is die tijd van onder de 3 uur en 30 minuten zeker haalbaar.

NK veldloop Katwijk

2008-03-04T20:18:00.004+01:00

Op 26 maart is het dan weer zo ver. Dan gaan Syl en ik weer met een bus vol collega's naar het NK veldloop voor gemeenteambtenaren. Deze keer in Katwijk. Hier links zie je een foto van het parcours dat afgelegd moet worden en onderaan dit artikel vind je de link naar de website waar je een hele diapresentatie van het parcours kunt zien. Syl gaat de 6 km lopen en ik loop de route twee keer en dus 12 km. Lekker even helemaal kapot gaan op het strand en in de duinen en finishen op het inmiddels beroemde sportpark van Quinck Boys pecies voor de Dirk Kuyt tribune. Nu nog hopen op een beetje mooi weer en dan kunnen we lekker rennen in ons nieuwe tenue. Een ideale test voor mij als voorbereiding op de maasmarathon. In mijn planning houd ik rekening met de wedstrijd door niet op zondag maar op zaterdag 2 uur en 40 minuten te gaan lopen en op maandag lekker even uitlopen daarna vlammen in Katwijk en dan hup op naar de volgende lange duurloop.

http://www.nkveldloopgemeenten.nl/

Voorjaarsmarathon visé - maastricht - visé

2008-02-07T22:41:00.000+01:00

Het is dan zover. De training voor de maasmarathon is begonnen. Onder aan dit bericht staat de link naar het vlakke parcours zoals de organisatie het zelf omschrijft. In vergelijking met de marathon in de eifel zal het zeker vlak zijn. Daarnaast zijn er natuurlij altijd weer persoonlijke doelen te stellen. Mijn doel is dat ik ieder gevak onder de tijd van Eindhoven uit 2006 wil duiken maar daarnaast heb ik afhankelijk van de weersomstandigheden, in mei kan het toch al behoorlijk warm zijn, toch ook als doel om onder de 3 uur en 30 minuten te duiken. Gezien mijn tijd op de halve marathon moet dat mogelijk zijn. In de komende weken zal ik zo nu en dan een updat op mijn blog zetten. Daarnaast krijg ik steeds meer zin in deze marathon zeker nadat ik onderstaande tekst op de site tegenkwam. Als marathonlopers kennen wij goed de eenzaamheid van de lange afstandloper, maar wij kennen ook het genoegen en de vreugde van de loper die gesteund wordt door het publiek en aangemoedigd door muziek en liedjes. Daarom maken wij, wanneer we in de rol van organisator kruipen, er een erezaak van een gezellige marathon te creëren, met feestelijke etappes en een ware steun langs het ganse parcours. Samen met de marathonlopers van het organisatiecomité zijn wij de mening toegedaan dat in een marathon, prestaties en plezier elkaar in evenwicht moeten houden. Omdat voor ons, het ene niet zonder het andere gaat. Een marathon lopen blijft een krachtproef …. die je dan maar beter in alle vrolijkheid kunt beleven ! Wij houden eraan dat de lopers er ontspannen op afkomen, en vooral verkleed. Zoals wij de marathon hebben ontworpen vindt iedereen zijn plaats: de bands, de bars, het publiek en uiteraard de lopers. Onder de lopers zijn er sommigen die tegen de tijd lopen en anderen die gewoonweg lopen « om goed in hun hoofd en in hun vel te zijn ». Ons doel is een plaats te vinden voor elke deelnemer, vrijheid en respect…… Van de start tot aan de aankomst Dit jaar zijn opnieuw 30 animatiepunten voorzien tussen de start en de aankomst. Dit vertegenwoordigt meer dan 200 musici en 50 dansers en danseressen. Dit is een uitzondering onder de marathons uit onze kontreeën Het einde van het parcours is uiteraard bijzonder verzorgd !.Over de 3 laatste kilometers zijn inderdaad zes animaties voorzien, dit is één om de 500 meter. Alle stijlen zullen vertegenwoordigd zijn : Slagwerk. Rock. Jazz. Blues. Salsa. New Orleans. Metal. Keltische muziek. Doedelzak. Accordeon. Disco…. Er is niks beter dan muziek om de het ritme bij de marathonlopers in stand te houden. Ons doel bestaat erin de lopers ertoe aan te zetten hun spieren en gewrichten in te vreugde te martelen, langs de 42Km195m van de wedstrijd. Alle bands komen uit onze mooie streken. Zonder de 3 dansclubs te vergeten. Allen komen van eigen bodem, allen zijn gepassioneerd. De wedstrijd zal voor hen inderdaad ook een ware marathon zijn. Gemiddeld zullen ze meer dan 3 uur spelen. Terwijl de marathonlopers aan hun voeten blaren krijgen, zijn het bij de musici eerder de handen en lippen die het moeten bekopen. Wees vriendelijk en vergeet op uw beurt niet hen aan te moedigen wanneer u voorbijloopt. En een marathon lopen maakt hongerig! Wij hebben alles voorzien ! Het parcours http://www.maasmarathon.com/uploads/files/plan_marathon_parcours.pdf

halve marathon van Posterholt

2008-01-29T20:38:00.000+01:00

Op 20 januari, de verjaardag van Syl, heb ik voor het eerst in meer dan twee jaar weer eens een hlave marathon gelopen. De conclusie is dat ik in die twee jaar een ontzettende progressie heb gemaakt. In de tijd is dat nog niet zo heel erg duidelijk, van 1.38.29 naar 1.35.15 als nieuw pr. Het meest duidelijk kwam het naar voren dat ik de afstand niet eens zo ver vond en ik ondanks de enorme tegenwind op meer dan de helft van het parcours toch sneller was. Daarnaast was deze loop een testcase. Voor het eerst heb ik een afstand van meer dan 10 kilometer met een gemiddelde hartslag gelopen boven de 165. 166 om precies te zijn en tot mijn verbazing kon ik dat aan, de volle 21,1 kilometer. De Annendaalloop was nieuw voor mij en ik had dan ook niet verwacht dat je het grootste deel, pak hem beet 18 kilometer, in buitengebied zou lopen. Eigenlijk best gek dat de loop dan toch zo populair is. Ik schat in dat de timing waarop de loop gehouden wordt hieraan meewerkt. Je kunt in deze tijd van het jaar hier in de buurt verder niet veel halve marathons lopen. Maar goed, ik ging voor 1uur 35 minuten en indien de wind mee zou zitten 1 uur 30. De wind zat niet mee en dus was ik na afloop een uitermate tevreden mens. Samen met vele andere lopers van Achilles was het bovendien ook nog eens een gezellige loop die zeker voor herhaling vatbaar is. Wellicht dat de 1 uur 30 dan wel binnen handbereik liggen.

2007-11-07T09:01:00.000+01:00

Verslag van de Rursee maraton op 4-11-2007

Na een persoonlijk afgestelde trainingsperiode op basis van hartslagfrequentie begon ik op 4 november met veel vertrouwen aan de marathon van Einrur, in de Eifel. Toch enigszins gespannen, omdat mijn eerste marathon vorig jaar in Eindhoven, niet vlekkeloos was verlopen, ging ik rustig van start. Ik hield mijn hartslag rond de 145 op de vlakke stukken en bergop probeerde ik niet boven de 155 uit te komen. Behalve op het 7 km punt bij de urftstaumauer lukte dat ook aardig. Boven aangekomen loop je overigens over de stuwdam hoog boven het water en het uitzicht is daar zo mooi dat je de neiging krijgt te stoppen en gewoon te gaan genieten van de natuur in haar mooiste herfstjasje. Daar was nu helaas geen tijd voor; het tempo was goed en de eerste 10 km gingen voorbij in 54.13 met een gemiddelde hartslag van 146 bpm. Inmiddels had ik me bij twee lopers aangesloten die zeer ervaren waren en die mij wisten te vertellen dat bij kilometer 30 deze marathon pas echt van start ging omdat dan de echte lange en stevige hellingen pas kwamen. Desondanks gingen de tweede 10 kilometers sneller in 53,32 met een gemiddelde hartslag van 145 bpm. Ik werd daar wel een beetje benauwd van, bang als ik was van die laatste 12 kilometer en de ervaring van Eindhoven in mijn achterhoofd. Toen de ervaren jongens nog iets harder gingen lopen heb ik ze laten gaan om mijn hartslag laag te houden. Tussen kilometer 20 en 30 heb ik alleen gelopen maar wel weer heel constant en ik kwam ook het 30 km punt voorbij in 54.03 met een licht hogere hartslag van gemiddeld 150. Ook in dit deel zaten toch een paar leuke klimmetjes die je hart sneller deden kloppen, evenals het uitzicht bij deze marathon overigens. Aangezien ik me op de 30 kilometer grens nog zo fris als een hoentje voelde ben ik gaan versnellen en al gauw kwam de eerste echte lange stevige klim die ik in hoog tempo rond de 4.45 per kilometer omhoog ging. Vanaf dat moment heb ik enorm veel lopers ingehaald die er helemaal doorheen zaten en ik moest echt even terug denken aan vorig jaar en hoe gemakkelijk het nu allemaal ging. Ook de twee ervaren lopers kwam ik weer voorbij die nog eens ouderwets blij waren te zien dat ik niet was afgehaakt maar gewoon mijn krachten goed had verdeeld wardoor ik een progressieve loop kon volhouden. Helaas zaten er in deze 4e serie van 10 kilometer een paar onprettige verrassingen voor me in het parcours. Eerst kwam er, volgens de omroeper "de krent in de pap" voorbij, een berg van 500 meter lengte met een enorm stijgingspercentage van 288 mtr hoogte naar 348 mtr. Deze berg kon echt alleen lopend genomen worden wat helaas enorm veel tijd kost. Enkel echte toppers zullen daar gerend hebben. Direct daarachter kwam een forse afdaling met een zeer scherpe bocht en direct achter de bocht bevoorrading. Het hard afremmen want ik kwam met 3 minuut 45 per kilometer bergaf en het weer direct stevig aanzetten gaf me een kramp rechtsachter in mijn bovenbeen. Na een tot twee minuten rekken kon ik weer verder en langzaam ging het tempo weer naar de 4 min 30 per kilometer. Tot het moment waarop we een bergpadje afmoesten dat zo scherp naar beneden ging dat je je moest vasthouden aan een ijzeren leuning. In mijn haast om onder mijn tijd van Eindhoven te komen en de verloren tijd van de kramp weer goed te maken, stootte ik echter tegen een steen en ging voluit plat voorover. Daar lag ik met een stevige bloeduitstorting in mijn bovenbeen een losgeraakt startnummer en een pijnlijke elleboog. Ik ben weer snel opgestaan, heb mijn startnummer weer vastgemaakt, mijn verwondingen bekeken en maar weer doorgelopen. Ondanks de stevige bergen en al deze tegenslagen kwam ik de 4e 10 km door in 55.01. De laatste 2,2 kilometer gingen in principe nog heel goed maar ook hier kwam op 800 meter voor de finish nog een kuitenbijtertje. De eindtijd was voor mij persoonlijke een echte overwinning in 3 uur 49 min 01 sec. Een geweldige tocht die ik zeker nog eens zal lopen maar nu wil ik toch eerst mijn persoonlijk record uit Eindhoven in de een of andere vlakke marathon aan diggelen gaan lopen. Het uitzicht over de Rursee bij deze marathon is echt adembenemend mooi.

Als je op de onderstaande link klikt kom je op de site van marathon4you.de met een verslag van Klaus Duwe en veel leuke en goede foto's en een redelijke impressie van de hellingen in het parcours.

http://www.marathon4you.de/laufberichte/rursee-marathon/die-eifel-in-den-farben-des-herbstes/602

Friends visiting friends

2007-11-07T08:45:00.000+01:00

In the first half of this year I had Dave and Terry visiting us, together with a Scottish friend that I hadn't seen for a long time. His wife, Heather, came along as well and we had a great week(end). As it appears Alastair and Heather have a son by now called Blair. We wish them the best.