Buffer run Bingelrade

Vrijdagavond 20 juni Tjonge jonge dan denk je dat je eens een leuke loop voor je kiezen krijgt maar hier in Zuid Limburg moeten daar dus per definitie allemaal hellingen in zitten. Ook nu weer stukjes stevig bergaf af om dan vervolgens lange stukken bergop te mogen rennen. Het stijgingspercentage is dan weliswaar niet te groot maar om op 8 km nog bijna 1,5 kikomter te moeten klimmen dat is toch wel heavy. Desondanks heb ik een voor mij schitterende tijd gelopen. Als je bedenkt dat mijn snelste en vlakke 10 km in 42:02 zijn gegaan dan is 42:49 een ware toptijd. Op advies van Jan Muijres had ik hoger in de hartslag gelopen, gemiddeld 171, dat was wel zwaar maar achteraf toch niet ondoenlijk zo bleek. Mijn geluk was dat ik in de laatste helling iemand achter me hoorde komen. Ik werd heel duidelijk als haas gebruikt en had geen zin om me nog even vlak voor de finish te laten passeren. Dat dreef me wel de helling op. Blijkbaar werd mijn achtervolger uieindelijk toch ook moe, met name na de laatste bocht waar iedereen waarschijnlijk dacht dat de helling voorobij was maar er nog een paar honderd meter moest worden geklommen. Op 500 meter ging het dan uiteindelijk vlak en daarna zelfs nog bergaf. Op dat stuk kon ik nog voldoende versnellen en mijn achtervolger heb ik niet meer gehoord. Uitermate tevreden kon ik weer huiswaarts keren.

CZ Megaloop 8 juni 2008

Zondag 8 juni, zonnig en warm weer en de CZ Megaloop staat voor het eerst op mijn programma. Ik ken het parcours niet, vind het weer wel lekker voor een afstand over 15 km en ben reuze benieuwd n aar de entourage. Bij aankomst hoor ik de eerste verrassing al: Het parcours is gewijzigd van een ronde van 15 km in drie rondjes over het 5 km parcours. Och ja, ik kende het parcours toch al niet en zo leer ik na het eerste rondje in ieder geval het parcours goed kennen en weet ik mooi waar ik in rondje 2 + 3 kan versnellen of juist moet inhouden. Het rondje is zeer gevarieerd. De start is bergop, direct weer bergaf af, weer licht omhoog een flink stuk vlak, zo'n twee kilometer, een paar honderd meter stevig bergaf langs de vijvers in Strijthagen en vanaf het keerpunt de laatste twee kilometer vrijwel alleen maar stijgen met een venijnige klim bij Hoeve Overste Hof en een paar honderd meter voor de finish nog een korte scherprechter die aan het eind het verschil maakt tussen mij en mij directe belager voor een zo goed mogelijke eindklassering. Bij de start loop ik mee met Jan Muijrers omdat hij veel ervaring heeft en over het algemeen goed kan inschatten welk tempo je moet lopen om binnen te komen rond de gewenste finishtijd. Onze finishtijd hebben we gericht op 1 uur 10 minuten en ik heb de indruk dat we wat snel van start gaan. Op het vlakke deel gaat het tempo omlaag maar gezien mijn hartslagfrequentie kan ik wat sneller en ik besluit om niet bij Jan te blijven maar wat sneller door te trekken. Het eerste rondje van 5 km gaat vervolgens in 22:54. Omdat er toch wat stevige klimpartijen in zitten besluit ik het tweede rondje in ieder geval wat rustiger aan te doen om nog wat reserve te houden voor het laatste rondje. Met een tijd van 23:45 moet ik in het laatste rondje wel nog goed doorlopen en niet stuk gaan anders ga ik de 1 uur 10 niet redden. Maar ik heb mijn krachten goed verdeeld en merk direct bij het begin van het derde rondje dat ik voldoende reserve heb en besluit om vanaf het begin te versnellen. Binnen een paar honderd meter heb ik de eerste twee lopers voor me al ingehaald. Verderop zie ik nog twee lopers, een op 50 meter en een op ongeveer honderd meter. De eerste heb ik voor kilometer 12 al bijgehaald en achter me gelaten. De tweede komt ook steeds dichterbij maar in de afdaling naar de vijvers van Strijthagen laat hij zich ongeremd naar beneden vallen. Ik besluit om dat niet te doen maar even mijn rust te nemen aan gezien na deze afdaling alleen nog maar stijgingen komen. Uiteindelijk een goede keuze. De beklimming bij de Overste Hof laat duidelijk zien dat ik degene ben met de macht in de benen. Voordat we boven zijn heb ik de tweede loper bijgehaald en in de draai naar het vlakke gedeelte ga ik hem voorbij. Hij probeert aan te klampen en om te voorkomen dat ik op het laatste nog wordt ingehaald houd i een beetje in. Meer onder het motto als hij nog over heeft gaat hij voorbij en klamp ik aan en als hij niet voorbij gaat is hij blij dat hij kan aanklampen. Het laatste is het geval. Om het niet aan te laten komen op een eindsprint gebruik ik het laatste stevige maar korte klimmetje om de verhoudingen duidelijk neer te zetten en ik ga met een grote versnelling de helling. Bovenaan gekomen heb ik minimaal 15 meter voorsprong en dat is ruim voldoende om voor te blijven. Uiteindelijk kom ik met een tijd van 22:54, exact even hard als het eerste rondje, over de finish en klok ik een netto tijd van 1:09:32. Een perfect gelopen race onder prachtige omstandigheden. Volgend jaar kom ik hier weer.

Staffellauf Simonskall

Net anderhalve week na de extreem warme marathon was de staffellauf in Simonskall weer aan de beurt. Een mooi moment om de lichte kater van de marathon weg te poetsen. Niet in de laatste plaats door de gezellige sfeer en het lekkere weizenbier na afloop. Samen met Paul Eymael en Marcel Bisselink liepen we als team waarbij Paul was aangewezen als eerste loper, Marcel nummer twee en ik als laatste aan de bak mocht. Als team Achilles Top Kerels 5 liepen we uiteindelijk een 48e tijd van de 145 teams in 1:03:02. Voor Marcel en Paul was het de eerste keer dat ze hier liepen en zij hadden dus het nadeel dat ze het parcours alleen maar kenden van de verhalen van mij en andere lopers van Achilles Top. Paul verrastte direct in de eerste serie met een tijd van 20:59. Marcel liep daarna een toptijd van 21:31 en ik ging er aan het eind vandoor met mijn 2e tijd ooit op een 5 km in 20:32. Uitermate tevreden en met het zekere gevoel dat we volgend jaar weer van de partij zijn zijn vervolgens lekker achteruit gaan zakken op het terras waar het toch wel erg snel afkoelde. Tja dat krijg je in de eifel. Als toetje heb ik nog een foto toegevoegd van de alte mühle aan de voet van de klim diect na de start.

Maasmarathon

De maasmarathon is in extreme omstandigheden helaas niet geworden wat ik ervan gehoopt / verwacht had. Bij een temperatuur die opliep tot ongeveer 27C bleek ook ik niet opgewassen tegen de ontberingen die dat met zich meebrengt als je een dergelijke afstand zou willen overbruggen. In het begin verliep alles nog prima maar na de eerste 10 km met de wind tegen ging de hartslag al omhoog waardoor ik het tempo noodgedwongen iets moest laten zakken. De tweede helft van de marathon kenmerkte zich door wind in de rug en dus totaal geen verkoeling. Ik moest ook de derde 10 km wederom vertragen maar zat nog steeds op een pr tijd van rond de 3 uur 35 minuten. Bij 35 km ging het licht echter uit. Vanaf dat bleek dat ik eigenlijk op was, kreeg pijn aan mijn heup en mijn linker bovenbeen en kwam niet meer voortvarend vooruit. In die laatste 7 km verloor ik nog zeker 15 minuten op mijn eindtijd waardoor ik uiteindelijk als 362e van de ongeveer 750 lopers binnenkwam op een tijd van 3 uur 51 min. Een belangrijke les heb ik geleerd: Ik ren geen hele marathon meer bij een temperatuur boven de 20C. Dus kijk ik nu gewoon maar vooruit naar Simonskall, de staffellauf in de eifel die gekenmerkt wordt gezelligheid, weissbier, bratwurst en kartoffeln. Da's pas andere koek.

NK veldloop Katwijk uitslag

In een prachtige omgeving is de 22e editie van het Nederlands kampioenschap veldloop voor gemeenteambtenaren gelopen. Hoewel het hier in Limburg heel veel regende was het in Katwijk best lekker weer. Ideaal loopweer zelfs. 's Ochtends mocht Syl direct in de eerste race van 6 km aan de slag. Voor mij direct een leuke graadmeter over de zwaarte van het parcours en voor Syl een grote verrassing. Tot haar eigen verbazing liep ze vervolgens fris en fleurig de 6 km in een tijd van 39:36. Na alle zware trainingsarbeid op de Brunsummerheide bleek het toch lonend te zijn geweest. Een echte opkikker. Ik mocht in de voorlaatste race aan de bak op de twaalf kilometer. Twee keer 2,5 km over het strand en twee keer over het duin door mul zand waar rennen onmogelijk bleek en twee keer over het schelpenpad dat, evenals de route langs het strand, heel goed beloopbaar was. Uiteindelijk loopt het zand toch wat langzamer dan de weg maar met een tijd van 53:43 was ik zeer tevreden en de eerste ambtenaar van de gemeente Kerkrade die binnenkwam. Na de 130 km die ik vorige week in 9 dagen had gelopen bleek ik toch nog voldoende kracht over te hebben om in een goed tempo, gedoseerd, met een mooie hartslag van net boven de 160 een fijne prestatie neer te zetten. Belangrijkste detail: Ik heb heel veel zelfvertrouwen getankt voor de Maasmarathon. Het is vasthouden en de duur uitbreiden en dan is die tijd van onder de 3 uur en 30 minuten zeker haalbaar.

NK veldloop Katwijk

Op 26 maart is het dan weer zo ver. Dan gaan Syl en ik weer met een bus vol collega's naar het NK veldloop voor gemeenteambtenaren. Deze keer in Katwijk. Hier links zie je een foto van het parcours dat afgelegd moet worden en onderaan dit artikel vind je de link naar de website waar je een hele diapresentatie van het parcours kunt zien. Syl gaat de 6 km lopen en ik loop de route twee keer en dus 12 km. Lekker even helemaal kapot gaan op het strand en in de duinen en finishen op het inmiddels beroemde sportpark van Quinck Boys pecies voor de Dirk Kuyt tribune. Nu nog hopen op een beetje mooi weer en dan kunnen we lekker rennen in ons nieuwe tenue. Een ideale test voor mij als voorbereiding op de maasmarathon. In mijn planning houd ik rekening met de wedstrijd door niet op zondag maar op zaterdag 2 uur en 40 minuten te gaan lopen en op maandag lekker even uitlopen daarna vlammen in Katwijk en dan hup op naar de volgende lange duurloop.

http://www.nkveldloopgemeenten.nl/

Voorjaarsmarathon visé - maastricht - visé

Het is dan zover. De training voor de maasmarathon is begonnen. Onder aan dit bericht staat de link naar het vlakke parcours zoals de organisatie het zelf omschrijft. In vergelijking met de marathon in de eifel zal het zeker vlak zijn. Daarnaast zijn er natuurlij altijd weer persoonlijke doelen te stellen. Mijn doel is dat ik ieder gevak onder de tijd van Eindhoven uit 2006 wil duiken maar daarnaast heb ik afhankelijk van de weersomstandigheden, in mei kan het toch al behoorlijk warm zijn, toch ook als doel om onder de 3 uur en 30 minuten te duiken. Gezien mijn tijd op de halve marathon moet dat mogelijk zijn. In de komende weken zal ik zo nu en dan een updat op mijn blog zetten. Daarnaast krijg ik steeds meer zin in deze marathon zeker nadat ik onderstaande tekst op de site tegenkwam. Als marathonlopers kennen wij goed de eenzaamheid van de lange afstandloper, maar wij kennen ook het genoegen en de vreugde van de loper die gesteund wordt door het publiek en aangemoedigd door muziek en liedjes. Daarom maken wij, wanneer we in de rol van organisator kruipen, er een erezaak van een gezellige marathon te creëren, met feestelijke etappes en een ware steun langs het ganse parcours. Samen met de marathonlopers van het organisatiecomité zijn wij de mening toegedaan dat in een marathon, prestaties en plezier elkaar in evenwicht moeten houden. Omdat voor ons, het ene niet zonder het andere gaat. Een marathon lopen blijft een krachtproef …. die je dan maar beter in alle vrolijkheid kunt beleven ! Wij houden eraan dat de lopers er ontspannen op afkomen, en vooral verkleed. Zoals wij de marathon hebben ontworpen vindt iedereen zijn plaats: de bands, de bars, het publiek en uiteraard de lopers. Onder de lopers zijn er sommigen die tegen de tijd lopen en anderen die gewoonweg lopen « om goed in hun hoofd en in hun vel te zijn ». Ons doel is een plaats te vinden voor elke deelnemer, vrijheid en respect…… Van de start tot aan de aankomst Dit jaar zijn opnieuw 30 animatiepunten voorzien tussen de start en de aankomst. Dit vertegenwoordigt meer dan 200 musici en 50 dansers en danseressen. Dit is een uitzondering onder de marathons uit onze kontreeën Het einde van het parcours is uiteraard bijzonder verzorgd !.Over de 3 laatste kilometers zijn inderdaad zes animaties voorzien, dit is één om de 500 meter. Alle stijlen zullen vertegenwoordigd zijn : Slagwerk. Rock. Jazz. Blues. Salsa. New Orleans. Metal. Keltische muziek. Doedelzak. Accordeon. Disco…. Er is niks beter dan muziek om de het ritme bij de marathonlopers in stand te houden. Ons doel bestaat erin de lopers ertoe aan te zetten hun spieren en gewrichten in te vreugde te martelen, langs de 42Km195m van de wedstrijd. Alle bands komen uit onze mooie streken. Zonder de 3 dansclubs te vergeten. Allen komen van eigen bodem, allen zijn gepassioneerd. De wedstrijd zal voor hen inderdaad ook een ware marathon zijn. Gemiddeld zullen ze meer dan 3 uur spelen. Terwijl de marathonlopers aan hun voeten blaren krijgen, zijn het bij de musici eerder de handen en lippen die het moeten bekopen. Wees vriendelijk en vergeet op uw beurt niet hen aan te moedigen wanneer u voorbijloopt. En een marathon lopen maakt hongerig! Wij hebben alles voorzien ! Het parcours http://www.maasmarathon.com/uploads/files/plan_marathon_parcours.pdf

halve marathon van Posterholt

Op 20 januari, de verjaardag van Syl, heb ik voor het eerst in meer dan twee jaar weer eens een hlave marathon gelopen. De conclusie is dat ik in die twee jaar een ontzettende progressie heb gemaakt. In de tijd is dat nog niet zo heel erg duidelijk, van 1.38.29 naar 1.35.15 als nieuw pr. Het meest duidelijk kwam het naar voren dat ik de afstand niet eens zo ver vond en ik ondanks de enorme tegenwind op meer dan de helft van het parcours toch sneller was. Daarnaast was deze loop een testcase. Voor het eerst heb ik een afstand van meer dan 10 kilometer met een gemiddelde hartslag gelopen boven de 165. 166 om precies te zijn en tot mijn verbazing kon ik dat aan, de volle 21,1 kilometer. De Annendaalloop was nieuw voor mij en ik had dan ook niet verwacht dat je het grootste deel, pak hem beet 18 kilometer, in buitengebied zou lopen. Eigenlijk best gek dat de loop dan toch zo populair is. Ik schat in dat de timing waarop de loop gehouden wordt hieraan meewerkt. Je kunt in deze tijd van het jaar hier in de buurt verder niet veel halve marathons lopen. Maar goed, ik ging voor 1uur 35 minuten en indien de wind mee zou zitten 1 uur 30. De wind zat niet mee en dus was ik na afloop een uitermate tevreden mens. Samen met vele andere lopers van Achilles was het bovendien ook nog eens een gezellige loop die zeker voor herhaling vatbaar is. Wellicht dat de 1 uur 30 dan wel binnen handbereik liggen.

Verslag van de Rursee maraton op 4-11-2007

Na een persoonlijk afgestelde trainingsperiode op basis van hartslagfrequentie begon ik op 4 november met veel vertrouwen aan de marathon van Einrur, in de Eifel. Toch enigszins gespannen, omdat mijn eerste marathon vorig jaar in Eindhoven, niet vlekkeloos was verlopen, ging ik rustig van start. Ik hield mijn hartslag rond de 145 op de vlakke stukken en bergop probeerde ik niet boven de 155 uit te komen. Behalve op het 7 km punt bij de urftstaumauer lukte dat ook aardig. Boven aangekomen loop je overigens over de stuwdam hoog boven het water en het uitzicht is daar zo mooi dat je de neiging krijgt te stoppen en gewoon te gaan genieten van de natuur in haar mooiste herfstjasje. Daar was nu helaas geen tijd voor; het tempo was goed en de eerste 10 km gingen voorbij in 54.13 met een gemiddelde hartslag van 146 bpm. Inmiddels had ik me bij twee lopers aangesloten die zeer ervaren waren en die mij wisten te vertellen dat bij kilometer 30 deze marathon pas echt van start ging omdat dan de echte lange en stevige hellingen pas kwamen. Desondanks gingen de tweede 10 kilometers sneller in 53,32 met een gemiddelde hartslag van 145 bpm. Ik werd daar wel een beetje benauwd van, bang als ik was van die laatste 12 kilometer en de ervaring van Eindhoven in mijn achterhoofd. Toen de ervaren jongens nog iets harder gingen lopen heb ik ze laten gaan om mijn hartslag laag te houden. Tussen kilometer 20 en 30 heb ik alleen gelopen maar wel weer heel constant en ik kwam ook het 30 km punt voorbij in 54.03 met een licht hogere hartslag van gemiddeld 150. Ook in dit deel zaten toch een paar leuke klimmetjes die je hart sneller deden kloppen, evenals het uitzicht bij deze marathon overigens. Aangezien ik me op de 30 kilometer grens nog zo fris als een hoentje voelde ben ik gaan versnellen en al gauw kwam de eerste echte lange stevige klim die ik in hoog tempo rond de 4.45 per kilometer omhoog ging. Vanaf dat moment heb ik enorm veel lopers ingehaald die er helemaal doorheen zaten en ik moest echt even terug denken aan vorig jaar en hoe gemakkelijk het nu allemaal ging. Ook de twee ervaren lopers kwam ik weer voorbij die nog eens ouderwets blij waren te zien dat ik niet was afgehaakt maar gewoon mijn krachten goed had verdeeld wardoor ik een progressieve loop kon volhouden. Helaas zaten er in deze 4e serie van 10 kilometer een paar onprettige verrassingen voor me in het parcours. Eerst kwam er, volgens de omroeper "de krent in de pap" voorbij, een berg van 500 meter lengte met een enorm stijgingspercentage van 288 mtr hoogte naar 348 mtr. Deze berg kon echt alleen lopend genomen worden wat helaas enorm veel tijd kost. Enkel echte toppers zullen daar gerend hebben. Direct daarachter kwam een forse afdaling met een zeer scherpe bocht en direct achter de bocht bevoorrading. Het hard afremmen want ik kwam met 3 minuut 45 per kilometer bergaf en het weer direct stevig aanzetten gaf me een kramp rechtsachter in mijn bovenbeen. Na een tot twee minuten rekken kon ik weer verder en langzaam ging het tempo weer naar de 4 min 30 per kilometer. Tot het moment waarop we een bergpadje afmoesten dat zo scherp naar beneden ging dat je je moest vasthouden aan een ijzeren leuning. In mijn haast om onder mijn tijd van Eindhoven te komen en de verloren tijd van de kramp weer goed te maken, stootte ik echter tegen een steen en ging voluit plat voorover. Daar lag ik met een stevige bloeduitstorting in mijn bovenbeen een losgeraakt startnummer en een pijnlijke elleboog. Ik ben weer snel opgestaan, heb mijn startnummer weer vastgemaakt, mijn verwondingen bekeken en maar weer doorgelopen. Ondanks de stevige bergen en al deze tegenslagen kwam ik de 4e 10 km door in 55.01. De laatste 2,2 kilometer gingen in principe nog heel goed maar ook hier kwam op 800 meter voor de finish nog een kuitenbijtertje. De eindtijd was voor mij persoonlijke een echte overwinning in 3 uur 49 min 01 sec. Een geweldige tocht die ik zeker nog eens zal lopen maar nu wil ik toch eerst mijn persoonlijk record uit Eindhoven in de een of andere vlakke marathon aan diggelen gaan lopen. Het uitzicht over de Rursee bij deze marathon is echt adembenemend mooi.

Als je op de onderstaande link klikt kom je op de site van marathon4you.de met een verslag van Klaus Duwe en veel leuke en goede foto's en een redelijke impressie van de hellingen in het parcours.

http://www.marathon4you.de/laufberichte/rursee-marathon/die-eifel-in-den-farben-des-herbstes/602

Friends visiting friends

In the first half of this year I had Dave and Terry visiting us, together with a Scottish friend that I hadn't seen for a long time. His wife, Heather, came along as well and we had a great week(end). As it appears Alastair and Heather have a son by now called Blair. We wish them the best.